Edmund Exley

Bardzo lubię oglądać reklamy zegarków pochodzące z czasopism, przede wszystkim tych sprzed kilkudziesięciu lat, ale nie tylko. Proponuję, byśmy w niniejszym temacie zamieszczali dobrej jakości skany lub linki do naszych ulubionych reklam, bądź takich, które uznamy za ładne czy ciekawe. Na forum parę razy rozpoczynano podobne tematy, ale dość szybko o nich zapominano: http://zegarkiclub.pl/forum/topic/6502-reklamy-zegarkow-ciekawe-niekonwencjonalne-i-pie/?hl=%2Breklamy+%2Bzegark%C3%B3w http://zegarkiclub.pl/forum/topic/66064-reklamy-zegarkow/?hl=%2Breklamy+%2Bzegark%C3%B3w http://zegarkiclub.pl/forum/topic/79831-reklamy-vintage/?hl=%20reklamy%20%20zegark%C3%B3w Proponuję zatem nowe otwarcie. Reklamy z czasopism z różnych państw pozwalają przypomnieć sobie ciekawe modele i reklamujące je osobistości świata show biznesu, sportu i kultury. Mówią też wiele o estetyce i modach panujących w danym czasie i strategiach marketingowych. Czyli to także są artefakty zegarmistrzowskiego przemysłu. Ja sam kilka razy zamieszczałem starsze i nowsze reklamy Longinesa w poświęconym tej marce temacie. Spotkało się to z zainteresowaniem i życzliwym przyjęciem. Nie będę powielał oczywiście wszystkich tych reklam, ale przypomnę może te ulubione: A z reklam innych marek bardzo podobają mi się m.in. słynne serie Rolexa. W pierwszej „twarzami” marki byli m.in. tenisista John Newcombe i popularny pisarz Frederick Forsyth: Druga natomiast jest znana z warunkowego „If you were…": Zbiór interesujących reklam Rolexa znajduje się m.in. tutaj: https://www.bobswatches.com/watch-resources/vintage-rolex-ads-the-history-and-heritage-of-rolex Inne świetne reklamy – Patka – głosiły natomiast, że zegarki przechowuje się dla kolejnych pokoleń: Piękne reklamy z lat 40. i 50. są natomiast tutaj (niestety, w małej rozdzielczości): http://www.altivotimepieces.com/index.html Reklam zegarków w czasopismach ukazało się i ukazuje tysiące. Mam nadzieję, że uda nam się tu zrobić ich ciekawy przegląd.

Tak, oczywiście. Jak dotąd jednak jeszcze żadnej nie obejrzałem. A wczoraj widziałem film, po którym kiedyś wiele się spodziewałem, gdy chłonąłem wszystko z lat 70. - "Niebiosa mogą zaczekać". 3 Złote Globy i 9 nominacji do Oscara w 1979 roku musi wiele znaczyć - myślałem. Ale niestety - film bardzo się zestarzał, a nie rozumiem też, dlaczego takie uznanie zdobył w okresie, gdy w USA powstawało tak wiele świetnych filmów. Warren Beatty gra oczywiście tę samą rolę, co zwykle, Grusin kopiuje Bacharacha, może tylko Warden ok, jak zawsze, za to Dyan Cannon i Julie Christie strasznie irytujące. Tradycyjnie ponarzekam też na Paramount Channel, który daje 10-minutowe bloki reklamowe, a NIGDY nie pokazuje napisów końcowych.

Dobry wybór.

Na 100.

Tissot T-Touch.

Po kilku miesiącach przerwy wreszcie noir, i to dwa. - "Tajemnica kobiety" - w sumie to nie do końca noir. Jeden z pierwszych filmów Nicholasa Raya (tak, tego cytowanego w "La La Land"). Na drugim planie troszkę za dużo humoru, który się zestarzał. Ale ogląda się nieźle. - "Dziwna miłość Marthy Ivers" - od dawna chciałem zobaczyć, i mnie nie zawiódł. Świetnie poprowadzona historia, doskonałe tempo od samego początku do końca. Muzyka Miklosa Rozsy prawie nie milknie. Bardzo dobre aktorstwo - Barbara Stanwyck i Van Heflin wręcz stworzeni do swoich ról, świetna Lizabeth Scott (jej bohaterka to prawdopodobnie z pochodzenia Polka), no i naprawdę dobry debiutant:

@gustaw6666 - tak, sekunda płynie, i to jak!

A po "Larks'..." włączyłem sobie piosenki z "Marat/Sade", o którym pisałem parę dni temu w dziale filmowym. Bardzo fajne brzmienie (teksty wiadomo, rewolucyjne):

Dzięki! Mam jeszcze kilka takich reklam, później je też zamieszczę. A znalazłem je w sumie w dość prosty sposób - wpisując odpowiednie frazy w wyszukiwarkę (Longines + reklama w kilku językach). Kilka minut zabawy i są fajne odkrycia. A na te z amerykańskich czasopism natrafiłem w google.books, gdy szukałem czegoś w starych numerach "Time'a". W ogóle, bardzo lubię stare reklamy - zegarków (Patek, Rolex czy Omega też mają świetne), ale i samochodów - mają klasę i urok.

@Spatz, proszę bardzo

Kolejna porcja ciekawych reklam. Z olimpijskimi kołami: Igrzyska w Helsinkach w 1940 roku oczywiście się nie odbyły. Polecam za to film Andrzeja Kotkowskiego "Olimpiada 40". Longines Flagship: I kilka innych:

Pisałem już niejeden raz, że dla mnie KC z lat 73-74 to grupa wszech czasów.

Ja nie mam takiego zegarkowego doświadczenia, ale akurat bransoletę w HydroConquest uważam za bardzo wygodną i dobrze wykonaną. Do zapięcia trzeba przywyknąć.

Myślę, że do młodego pokolenia ten film raczej nie trafi. Moim zdaniem film jest nierówny. Świetne sceny z portretem Stalina, gosposią i zupą oraz z manekinami. Gorzej ze studentami i córką. Wajda mówił, że do pokazania relacji z Kobro musiałby powstać inny film. W sumie mógłby powstać, nie jako atak na Strzemińskiego, ale jako dowód na skomplikowanie ludzkiej natury - gdy podziwiany przez studentów, niezłomny i wybitny artysta bije kulami żonę, wyzywa ją od niemieckich k**ew i pisze na nią paszkwile do władz uczelni, żeby czasem jej nie przyjmowały do pracy...

To fajnie, dzięki! (czerwone literki zawsze budzą respekt, dlatego spytałem)

To problem mój czy forum?

Lata 90., mniej ciekawe - reklama w "Snow Country" (1995):

Wczoraj na "La La Land" cały czas zastanawiałem się, czy będzie widać zegarek Goslinga. Przez chwilę miałem nadzieję, że to będzie Conquest z lat 50., ale jednak była Omega, chyba jakiś Seamaster z tej dekady.

John Hurt... legenda. Kilka miesięcy temu po raz kolejny obejrzałem "Człowieka słonia" i wzruszył mnie tak, jak zawsze. A zaraz włączę sobie muzyką z "Midnight Express". Wczoraj obejrzałem nareszcie "La La Land" i dostałem dokładnie to, na co liczyłem - perfekcyjną rozrywkę. Uwielbiam klasyczne kino hollywoodzkie i z radością dostrzegałem te wszystkie smaczki, od loga CinemaScope począwszy. Pierwsza scena to popis inscenizacyjny, zresztą - nie jedyny. Kiedy trzeba film skrzy się humorem, kiedy indziej - jest nostalgiczny i refleksyjny. Historia złożona jest właściwie z kulturowych archetypów (nieprzypadkowo chyba śmieszny scenarzysta na przyjęciu mówi o adaptacji książki Josepha Campbella), ale chyba dlatego też tak bardzo trafia do widzów. No i Fiat 126 nawet się pojawia. Wszystko jest dokładnie takie, jakie być powinno, łącznie z zakończeniem. Super film, może w przyszłym tygodniu pójdę raz jeszcze, jak znajdę czas.