Edmund Exley

Limitowana edycja: https://www.hodinkee.com/articles/jaeger-lecoultre-master-memovox-boutique-edition-60th-anniversary-introducing Interesujący artykuł z dużą ilością ładnych zdjęć.

Mariuszu, dziękuję! Rzeczywiście, bardzo mnie cieszy Pawle, bardzo ładne zdjęcia, zegarek super, a pióro to już w ogóle

Dziś nie, ale jutro.

Od Coventry przez Ipswich, Everton, aż po Szkocję:

@Jash, ale świetny, zdjęcia też fajne. U mnie przez większość tygodnia:

Wow, ale dużo się tu ostatnio dzieje Może więc coś jeszcze dla miłośników vintage Longinesów - trochę zdjęć z https://www.instagram.com/vintagelongines/ I na koniec ode mnie:

Do wieczornej pracy przed komputerem - idealnie:

Odświeżę ten świetny temat filmem, którego chyba tu jeszcze nie było. A być powinien, zdecydowanie:

A, jak zboczenie to ok Nie no, oczywiście - dawny Longines miał inną pozycję i tego nie ma co kwestionować. Ja zresztą też uwielbiam vintage Longinesa, czemu w tym temacie wielokrotnie dawałem wyraz, publikując np. stare reklamy czy dając dzisiejszy link do konta na Instagramie poświęconego głównie starym zegarkom firmy. Ale - podoba mi się też współczesna oferta A Twoja kolekcja godna szacunku, zwłaszcza Conquest z rybą...

Myślę, że warto zaglądać tu co jakiś czas: https://www.instagram.com/vintagelongines/ Jest tam sporo smakowitych zdjęć: https://www.instagram.com/p/BEQv0YtyHjo/ https://www.instagram.com/p/4tmtqpSHtB/ https://www.instagram.com/p/8nho7RyHoI/

@szwed, bez urazy, ale czy w życiu też każde zdanie kończysz wykrzyknikiem? A współczesne Longinesy to - nie tylko moim zdaniem - również są świetne zegarki. @radekvintage - ładna kolekcja. Conquest z medalionem na deklu to obok jakiegoś ładnego ultra-chrona mój cel za jakiś czas.

Dziękuję zdjęcia jeszcze będą, bo ten Longines to wdzięczny obiekt do fotografowania, nawet jak się nie ma zbyt wielkich umiejętności.

Wspaniałe lata 70. - "Wybawienie" (lub "Uwolnienie", czyli "Deliverance") Johna Boormana ze zdjęciami Vilmosa Zsigmonda. Burt Reynolds i nie zegarek, a naręczny kompas Suunto:

https://www.hodinkee.com/articles/zenith-cronometro-tipo-cp-2-introducing

Moim zdaniem to wielkie kino, widziałem dwa razy i jeszcze zamierzam wracać do niego w przyszłości. A scena napadu na pociąg... Tymczasem i ja nareszcie coś obejrzałem - "Wyznaję" Hitchcocka. Uważa się go za jego słabszy film, może niesłusznie - jest tu wiarygodnie ukazany i ludzki problem, ciekawe postacie, świetnie pokazane przestrzenie, całość jeszcze dość realistyczna i logiczna (bez samolotów na polu kukurydzy itp.). Intryga nie tak dobra jak np. w "Cieniu wątpliwości", ale porządna. I kilka fajnych obrazów: Montgomery Clift przekonująco zagrał targanego wątpliwościami ludzkiej natury księdza.

Tak, oczywiście, ale ja ograniczyłem rozważania tylko do filmów Peckinpaha. Bo do niezapomnianych par bohaterów dodałbym jeszcze np. "Stracha na wróble" i "Nocnego kowboja".

Oczywiście miałem na myśli film "Pat Garrett i Billy Kid". Szczególnie cenię i lubię scenę pierwszej rozmowy Pata i Billy'ego, którą umieściłem już kiedyś tu: http://zegarkiclub.pl/forum/topic/116161-ulubione-sceny-filmowe/?do=findComment&comment=1387069 Jasne, "Ballada..", a zwłaszcza "Dzika banda", ale też "Strzały o zmierzchu" to wielkie filmy. Myślę jednak, że "Pat Garrett..." to kwintesencja stylu Peckinpaha - jego wizji Zachodu, a przede wszystkim sposobu opowiadania o odchodzącym świecie i śmierci (o tym są wszystkie te filmy, a także łagodniejszy w treści "Junior Bonner" i nieco słabsze "Dajcie mi głowę Alfreda Garcii"). I żaden inny film nie ma tak fascynująco ukazanej dwoistości postaw bohaterów, którzy pomimo tego są przecież tak bardzo podobni i sobie bliscy. I jeszcze idealne aktorstwo Coburna i Kristoffersona oraz kilka świetnych epizodów: Dylan, Bright, Slim Pickens, Chill Wills, L.Q. Jones.

Plein soleil