Edmund Exley

Dobry wybór.

Na 100.

Tissot T-Touch.

Po kilku miesiącach przerwy wreszcie noir, i to dwa. - "Tajemnica kobiety" - w sumie to nie do końca noir. Jeden z pierwszych filmów Nicholasa Raya (tak, tego cytowanego w "La La Land"). Na drugim planie troszkę za dużo humoru, który się zestarzał. Ale ogląda się nieźle. - "Dziwna miłość Marthy Ivers" - od dawna chciałem zobaczyć, i mnie nie zawiódł. Świetnie poprowadzona historia, doskonałe tempo od samego początku do końca. Muzyka Miklosa Rozsy prawie nie milknie. Bardzo dobre aktorstwo - Barbara Stanwyck i Van Heflin wręcz stworzeni do swoich ról, świetna Lizabeth Scott (jej bohaterka to prawdopodobnie z pochodzenia Polka), no i naprawdę dobry debiutant:

@gustaw6666 - tak, sekunda płynie, i to jak!

A po "Larks'..." włączyłem sobie piosenki z "Marat/Sade", o którym pisałem parę dni temu w dziale filmowym. Bardzo fajne brzmienie (teksty wiadomo, rewolucyjne):

Dzięki! Mam jeszcze kilka takich reklam, później je też zamieszczę. A znalazłem je w sumie w dość prosty sposób - wpisując odpowiednie frazy w wyszukiwarkę (Longines + reklama w kilku językach). Kilka minut zabawy i są fajne odkrycia. A na te z amerykańskich czasopism natrafiłem w google.books, gdy szukałem czegoś w starych numerach "Time'a". W ogóle, bardzo lubię stare reklamy - zegarków (Patek, Rolex czy Omega też mają świetne), ale i samochodów - mają klasę i urok.

@Spatz, proszę bardzo

Kolejna porcja ciekawych reklam. Z olimpijskimi kołami: Igrzyska w Helsinkach w 1940 roku oczywiście się nie odbyły. Polecam za to film Andrzeja Kotkowskiego "Olimpiada 40". Longines Flagship: I kilka innych:

Pisałem już niejeden raz, że dla mnie KC z lat 73-74 to grupa wszech czasów.

Ja nie mam takiego zegarkowego doświadczenia, ale akurat bransoletę w HydroConquest uważam za bardzo wygodną i dobrze wykonaną. Do zapięcia trzeba przywyknąć.

Myślę, że do młodego pokolenia ten film raczej nie trafi. Moim zdaniem film jest nierówny. Świetne sceny z portretem Stalina, gosposią i zupą oraz z manekinami. Gorzej ze studentami i córką. Wajda mówił, że do pokazania relacji z Kobro musiałby powstać inny film. W sumie mógłby powstać, nie jako atak na Strzemińskiego, ale jako dowód na skomplikowanie ludzkiej natury - gdy podziwiany przez studentów, niezłomny i wybitny artysta bije kulami żonę, wyzywa ją od niemieckich k**ew i pisze na nią paszkwile do władz uczelni, żeby czasem jej nie przyjmowały do pracy...

To fajnie, dzięki! (czerwone literki zawsze budzą respekt, dlatego spytałem)

To problem mój czy forum?

Lata 90., mniej ciekawe - reklama w "Snow Country" (1995):

Wczoraj na "La La Land" cały czas zastanawiałem się, czy będzie widać zegarek Goslinga. Przez chwilę miałem nadzieję, że to będzie Conquest z lat 50., ale jednak była Omega, chyba jakiś Seamaster z tej dekady.

John Hurt... legenda. Kilka miesięcy temu po raz kolejny obejrzałem "Człowieka słonia" i wzruszył mnie tak, jak zawsze. A zaraz włączę sobie muzyką z "Midnight Express". Wczoraj obejrzałem nareszcie "La La Land" i dostałem dokładnie to, na co liczyłem - perfekcyjną rozrywkę. Uwielbiam klasyczne kino hollywoodzkie i z radością dostrzegałem te wszystkie smaczki, od loga CinemaScope począwszy. Pierwsza scena to popis inscenizacyjny, zresztą - nie jedyny. Kiedy trzeba film skrzy się humorem, kiedy indziej - jest nostalgiczny i refleksyjny. Historia złożona jest właściwie z kulturowych archetypów (nieprzypadkowo chyba śmieszny scenarzysta na przyjęciu mówi o adaptacji książki Josepha Campbella), ale chyba dlatego też tak bardzo trafia do widzów. No i Fiat 126 nawet się pojawia. Wszystko jest dokładnie takie, jakie być powinno, łącznie z zakończeniem. Super film, może w przyszłym tygodniu pójdę raz jeszcze, jak znajdę czas.

http://sport.interia.pl/pilka-nozna/news-rewolucja-w-futbolu-liga-mistrzow-przeniesie-sie-do-azji,nId,2343846

No tak, Pacino ma na koncie wiele doskonałych ról. "Donnie Brasco" to moim zdaniem jak dotąd ostatni wielki film, w którym zagrał (ale poczekajmy na "The Irishman", to może być powrót na szczyt!). Później było kilka dobrych i bardzo dobrych ("Informator", "Bezsenność"), sporo przeciętnych i kilka fatalnych ("Rekrut", "88 minut"). Zły wpływ na jego karierę wywarł paradoksalnie "Adwokat diabła", w którym skondensował pewne charakterystyczne dla swojego aktorstwa cechy, by późnej je bezustannie powielać. Ale i tak jest najfajniejszym aktorem, prawda? A teraz dowód na to, że forum zmienia porządnych ludzi w zegarkowych zboczeńców. Oglądałem "Julietę" Almodovara i jest tam scena, w której główna bohaterka (piękna Adriana Ugarte) mówi swej córce (w obecności jej przyjaciółki) o śmieci jej ojca. Na stoliku w salonie leży zaś to: Widać może przez 2 sekundy, ale nie mogłem się mylić! Tyle tylko, że to chyba anachronizm - ten moment akcji dzieje się przed 2012 rokiem. Czy któryś z kolegów zwrócił na to uwagę?