Autor1984

I tego typu sprawy, też roztrząsamy w dziale motoryzacyjnym. Tam nie ma "pustych" fotografii. Szkoda, że udział tego typu diesli w rynku maleje. Ostatnio pisałem, że gdyby jeszcze produkowali Land Cruisera z V8 - to bym nie miał wątpliwości, przy drugim aucie. Coś dorzucę, aby nie wprowadzać off topu, ale zapraszam serdecznie! Kiedyś jakiś prosiaczek mignął Najdroższy w skromnej kolekcji, bo od Córek

Proponowałem, abyś odwiedził nas w dziale motoryzacyjnym. Ja to przebieram nogami z niecierpliwości, prócz zegarków podziwiamy również samochody Pozdrawiam.

Trzeba przyznać, że sceneria też urokliwa

Aparat puszcza oczko do lunety

Ja trochę odpuściłem. Bo to przemiał jest "okrutny".

To wszystko są kwestie indywidualne. Mnie radość sprawia sprzedaż auta, które może komuś posłużyć przez lata. Dwa samochody ( RS i 370z ) kupił ode mnie ten sam człowiek, pracujący w Skodzie. Do dziś się widujemy, a on nadal zadowolony jeździ, mimo że minęło już sporo czasu. Kiedy GT trafił do Francji, tamtejsi nabywcy skontaktowali się ze mną z prośbą: jeśli w moim otoczeniu znajdą się osoby, które chcą sprzedać swój pojazd i w taki sam sposób dbają o samochody jak ja, to oni będą poważnie zainteresowani. @Tommaso – potwierdzi. Każda ze stron jest zadowolona. Sprzedaż auta, które zostaje np. po leasingu, osobom obcym, to czasochłonny proceder. Wielu "zainteresowanych" pochłania i finalnie marnotrawi Twój czas, którego nikt nie zwróci. Tak to postrzegam.

Coś w tym jest...

No i namówił Jak trafię, też kupię na próbę.

I tu się Jerzy absolutnie z Tobą zgadzam. Producent nie może ryzykować masowych awarii na gwarancji, bo to by go zjadło finansowo i wizerunkowo. Tyle że to są założenia pod statystycznego użytkownika: określona liczba kilometrów rocznie, określona temperatura pracy, cykl jazdy itd. Rzekłbym pod leasing, najem... Silnik spokojnie przeżyje gwarancję i pewnie jeszcze sporo po niej, tak jak w Twoich przykładach. Ale to trochę inna filozofia: Producent patrzy przez pryzmat gwarancji i norm emisji, a nie tego, żeby motor bezproblemowo zrobił 400–500 tys. km. To nie czasy budowania trwałych pojazdów (głównie silników i podzespołów napędowych), gdzie inżynieria niemieckich i japońskich producentów tworzyła samochody, które mogą spokojnie zrobić pól miliona, a nawet milion - bez remontu. Olej wymieniany co 30 tys. km wystarczy, żeby auto przeszło okres gwarancyjny bez problemu. Ale częstsza wymiana to inwestycja w dłuższy horyzont - takie "ubezpieczenie" pod kątem łańcucha, turbin, panewek itp. Można powiedzieć, że oba podejścia są poprawne - tylko kwestia, czy ktoś chce grać pod gwarancję, czy pod długowieczność. Ja mam nawyk krótszych interwałów, bo wolę mieć spokojną głowę. I pewnie dlatego nie mam problemów ze sprzedażą. Samochody najczęściej opycham znajomym i to nie jest przypadek, tylko kwestia zaufania. Częste wpisy - obecnie głównie elektroniczne kolokwialnie ujmując robią "robotę". Jeżeli do tego dochodzi w miarę rozsądny przebieg, to po 5 - 6 latach opierdzielam samochód w super pieniądzach, a nabywca ma pewność, że pojeździ i nie ma się do czego przyczepić, aby zbijać cenę. Chyba, że w trakcie eksploatacji przydarzył się dzwon... No, ale to już inna para kaloszy.

Cicho - wesoło jest Mi od razu na myśl przyszła ta scena...

1221,81zł Napiszę to, co przekazał mi serwis, a dokładniej człowiek, z którym się zakolegowałem. Już nie pracuje w BMW, więc traktuję jego opinię nie jako marketing, tylko jako cenny drogowskaz. Pytałem go o podniesienie mocy - nie zalecił, a wręcz zniechęcił. Zapytałem też o wymianę oleju (mam nawyk zmieniać maksymalnie co 8 tys. km). Odpowiedział, że to bardzo dobry nawyk - również w przypadku silnika B57D30P mHEV. Najwrażliwszym elementem tej jednostki jest łańcuch rozrządu. W początkowej fazie rozruchu jest on chroniony jedynie cienkim filmem olejowym, a pełne smarowanie następuje dopiero po tym, jak pompa wytworzy ciśnienie. To tylko sekundy, ale kluczowe dla trwałości silnika. Jeżeli olej ma już przejechane 20–30 tys. km, jego lepkość i właściwości ochronne są wyraźnie gorsze, film olejowy staje się słabszy, olej wolniej dociera do elementów smarnych, a napinacz łańcucha może pracować chwilowo na sucho i jest również wrażliwy na zużyty olej. To w dłuższej perspektywie znacząco przyspiesza zużycie. Także Jerzy, pomimo że postu nie kierowałeś do mnie, to chcę się podzielić informacją. Moim skromnym zdaniem, lepiej częściej, aniżeli rzadziej. Temat wielokrotnie przerabialiśmy i zdania pewnie beda jak zawsze podzielone;)

Smażone w zalewie Moja Mama też robi rewelacyjne.

Tomek, to Mka... Ja ostatnio zapłaciłem za olej jakąś śmieszna kwotę. Śmieszna jak na BMW. Jutro sprawdzę przelewy. Ale na pewno poniżej dwójki.

Z rybami różnie bywa. Jak mi kiedys sąsiad przyniósł "dzikiego" karpia to szoku doznałem jak inny jest w stosunku do hodowlanych. Mietus mi smakuje, ogólnie jak juz wcześniej wspomniałem lubie ryby. Na szczęście moje dziewczyny tez, z małym wyjątkiem. Śledzie im nie podchodzą, a ja uwielbiam i to świetne źródło B12 istotne dla osób, które przyjmują latami inhibitory pompy protonowej...

Dziękuję. Filip pocieszył, ze podobny przypadek miał w znacznie droższym zegarku. Oczywiście byłem rozczarowany, ale największą goryczą było odesłanie zegarka z rysami. Dziś byłem u zegarmistrza z moją cytryną, i pokazałem zdjęcia. Powiedział ze mogli bardziej tarcze porysować. Wysłałem dziś pismo do Nomosa, bo został mi miesiąc gwarancji. Zobaczymy, chciałem odpuścić, ale ni huhu...

Nomos obecnie jest chyba największym producentem własnych mechanizmow w Niemczech

Tomek ja to wiem, pisałem wczoraj, ze Żona robi rewelacyjnego mietusa

Bardzo dziękuję za tak pochlebny komentarz. Pozdrawiam

Miętus.

Spróbujcie raz pokroić w dzwonko. Nie wiem czy to inaczej temperatura po rdzeniu się rozchodzi, ale jest "inny" - dla mnie smaczniejszy.

Ja również! Zauważyłem jednak wyraźną różnicę w konsystencji i smaku mięsa w zależności od sposobu przygotowania. Filet jest prawdopodobnie cieńszy i mniej tłusty, przez co szybciej traci soczystość podczas smażenia. Dzwonko natomiast zawiera kość i część tłustszego mięsa przy kręgosłupie, co sprawia, że podczas smażenia zachowuje więcej wilgoci i aromatu. Dzięki temu smażone w dzwonko mięso wydaje mi się bardziej soczyste i smaczne niż filet. Oczywiście jest to subiektywna opinia, ale takie odniosłem wrażenie, konsumując je w obu postaciach.

Spod lodu nie miałem okazji. W dzieciństwie, latem, jeździłem do mojej Babci na wieś i tam ojciec mojego kolegi często przynosił małe okonki z Wisły. Szamaliśmy je z należytą dokładnością - smakowały wyśmienicie. Dziś nawet dorosłym przeszkadzają ości... Ogólnie, kiedyś wszystko smakowało inaczej - ziemniaki z ogniska… Pamiętam też zapiekanki z Westfalki mojej Ciotki: bułka, ser i keczup WŁOCŁAWEK. Leczo. U nas leczo zostało upgradowane przez Ciotkę - dodatek z piersi kurczaka zrobił swoje. Nie używamy cukinii, a leczo ma bardziej płynną konsystencję. Oczywiście sporo cebuli, kiełbasy, pierś z kurczaka, pieczarki, mnóstwo pomidorów, a na końcu sporo różnokolorowej papryki. Przyprawy: papryka słodka, sól, pieprz. Najbardziej lubię sam wywar, w ogóle uwielbiam zupy

Wstawiłem na:

@beniowski Żurnalista: Przemek Górczyk: Sebastian Chamera: Cofnij bo skopiowało mi od jakiegoś momentu Wspomniany Cyprian Majcher... Dr Piotr Chomczyński pojawił się w powyższych w kilku odcinkach. Jest częstym gościem innych podcasterów.

I o to chodzi, dziś w "internetach" wygrywa ten, który jest najlepiej przygotowany. Wspomniany przeze mnie Żurnalista zdeklasował Cypriana Majchera w rozmowie z dr Piotrem Chomczyńskim o Kartelach w Meksyku. Widać, kto zdecydowanie rzetelniej przygotowuje się do wywiadu, kto robi głębsze rozeznanie i lepiej pojmuje rozmowę, co jest niezwykle ważne dla odbiorcy. Ja po rozmowie Majchera z Chomczyńskim straciłem zainteresowanie tym kanałem. Dlatego jak ktoś się podejmuje tematu, to dobrze jak się w tym orientuje. Jeżeli partnerka ogarnia temat tak jak to przedstawiasz, to tym bardziej szkoda marnować potencjał - przy takim zapleczu można naprawdę zbudować coś unikatowego.