lec

Witaj w na Olimpie! Czyli klubie fanów tej greckiej litery.

Staszku! Ma kratę jak w oknie ciurmy i dzięki niej możliwa jest taka zmiana koloru. Praktycznie to całość jest niemal w stanie NOS. Mam jeszcze też takiego automata z jasną tarczą ale wymaga rąk "profesora" z dolnego śląska ale z ori bransą.

Musiałeś sobie zasłużyć na taki prezent. Nie każdemu diabeł dzieci kołysze a mnie wpierw cegła na łeb spadnie.

I co ciekawe to kolor tarczy zmienia się od szarości do niebieskiego, czego dziś nie udało się mi uchwycić.

A ja zaopatrzyłem się w automata jak do wiązania krawata. Cyma i wiadomo! Cas cyma.

Postanowiłem dołączyć do fanów "pieszczot uszu" pięknymi utworami, które nam towarzyszą w czasie naszego życia. Jakże często słuchając jakiegoś utworu przypominamy sobie przeżyte chwile i zdarzenia, zapisane w czeluści naszego mózgu. Chciałbym się podzielić swymi muzycznymi wspomnieniami, których przez lata się trochę nazbierało. Ot takie sobie reminiscencje "starego paździerza", które za pozwoleniem Panów będę kolejno wtrącał w temat. Szkoda tylko, iż nie naumiałem się do tej pory wrzucania filmików w swe posty. Zdaje sobie sprawę, iż nie koniecznie teraz mogą rajcować takie suchary nie mniej, to taka moja prywatna historia muzyki i moja. Tak więc moje muzyczne pasje zaczęły się już za małolata czyli pod koniec lat 50 za sprawą mej 8 lat starszej ciotki i jej towarzycha w którym przebywałem. Nasłuchiwanie radia Carolina czy Luksemburga było mą, nie jako wymuszoną codziennością jak uczestnictwo w prywatkach, gdzie królowały pocztówkowe folie z nowościami, przemycanymi w książkach wysyłanymi z Anglii jednemu ze starszych kolegów. Pomijając piosenki Marino Mariniego królujące w tym czasie, to mnie zapadł w głowę wirtuoz klarnetu Acker Bilk ze swym "Małym Kwiatkiem" przy którym nie raz za złocisza śmigałem w pląsach na Targówkowskich dechach obściskując aktualną swą "faworytę". ://www.youtube.com/watch?v=X2A4TSe7pgw To były bigbendy! Kto pamięta o Platersach i ich "Only Yu" gdzie przytulona do pierch partnerka z drżącym sercem mdlała niemal w ramionach, ja pamiętam. Jak nie wspominać ostatniej zabawy w podstawówce, gdzie kolega ze swym zespołem trzepał utwory Shadows-ów, choćby "Apache" które jeszcze do tej pory, potrafię nucić niemal wszystkie ich utwory. Nie mają prawa wypaść z pamięci piosenki Cliffa Richarda z filmu "Chcemy się bawić" na którym byłem z 15 razy a jego "The Young Ones" tak rozsłabiało dziewczyn z tych lat, serducha. ://www.youtube.com/watch?v=-JKtHcM05Dk Czyż można nie pamiętać zdobytą świeżynkę singla Neil-a Sedaki i jego "Oh! Carol" czy "One Way Ticket" który po latach wykonaniu ślicznej dziewczyny z "The Rabszyn" (jak to się cholera pisało?) w TV2 zakręcił łezkę w oku wspomnień lub Roy-a Orbisona z którego przebój "Oh, Prety Women" grany był non stop w pamiętnego mi sylwestra 65 roku na Woli. Chciało by się rzec: Tak! Gdzie te prywatki? Niezapomniane..... Pozdr. Leszek

Marek pewnie stalowa, bo takie na all... bywają.

A świci jak gwiazdy nocą ? I z jaką "mocą" ?

Ładny ......... Romek i Atomek a byłem dziś przy Centralnym i żaden pryszcz mi się nie trafił!!!

Gratuluję nabytku! I rogala na licu. Toć, to klasa sama w sobie.

Lejesz wodę Filipie, bowiem jak się rodziłeś, to obowiązywał jedynie słuszny komputer w owych czasach i dopuszczon do niego byłeś jak odziano Cię w granatowy fartuszek z obowiązkowo białym kołnierzykiem co też przedstawia zachowana fotka ( kołnierzyk chyba był w praniu ), która wypadła Ci ze starego albumu. Nie co później może miałeś okazję obserwować szalone kasjerki tudzież księgowe wywijające czasem z niesamowitą prędkością korbkami diabelskich maszynek, zliczające jakieś finanse. Ciekawe, że kiedyś tą pierwszą wersją, omen omen chińskiego wynalazku, posługiwałem się nie źle, dochodząc do perfekcji przy pomocy ciętej nauczycielki i jej linijki na mych dłoniach. Jednak dziś już mało co pamiętam. Z drugą maszynerią też miałem okazję się poznać, aczkolwiek biegłości zbytniej nie nabrałem, choć stoi jeszcze gdzieś w dawnej chacie, zabunkrowana.

@nash13 Sam lubię tnąć komarka w pozycji z "kołami do góry" i chyba mi to zostało jeszcze od bambetla. Fotka fajna, pociecha także! Tobie jednak jak widać, pampers się chyba był i zsunął?

Doktora to i mam ale ten nygus jest ostatniego kontaktu a więc daruj, jeszcze poczekam.

Wiem, przeglądam czasem ale chodzi mi o możliwość dodatkowego w miarę pewnego ustalenia, jakiś tam dat po tym trycie co mogło, by posunąć nie nas w czasie, tylko minimalną choć wiedzę w tym temacie. Szkoda, że straciłem kontakt z pewnym profesorem UW, bo człowiek pomógł by choć trochę rozwikłać tę zagadkę. Natomiast chylić czoła należy John - owi T za wkład i zaangażowanie w badaniach.

@ksylo 1 Na mieście, ludzie mówią, iż najlepiej w Chronostarze Łódź.

Jasne! Jak po Chmielnej i zbierać w czapkę drobne dla Stefka Bielanka. Wiem, że nie mieści się on w tutejszej konwencji.

Tak więc Panowie jest cień szansy, by ustalić pewne datowania przy najmniej niektórych egzemplarzy.

Pewnikiem, to piękna kolekcja. To zrozumiałe! Aczkolwiek jest takie stare kolejarskie powiedzenie: "Nie ma takiego wagonu którego nie dało by się odczepić."

Grunt to dobra samo ocena! Czy też tylko za szkiełkiem? Coś ty! Nie takim "tasakiem" Focia kapitalna!

Johnie T! A kordły nie miałeś za krótkiej? I czy na tarczach był ten "paproch"

I nareszcie będzie się coś działo! Rozumiem, że z czasomierzem.

A mówiłeś, że się kobietom w gary nie mieszasz. Ja! Czepiam Toć, tylko podkreśliłem piękno ekspozycji a o jej "wadze" dla tutejszego grona, wypowiedzieli się koledzy.

Ewentualnie "moc" bedziem okreslać organoleptycznie przy omawianiu wyników.

Wlazł bym ale ni mom takiego. Jacku w tobie nadzieja, iż podejmiesz się tego naukowego doświadczenia i wyniki zamieścisz w sztambuchu. Toć dobre i te 24 lata a do określenia "mocy", trza by było wymyśleć jakąś "recepturę" jej określenia, choćby podobną jak w "Gansterzy i filantropi"

Zrazu widać, iż byłeś na drugiej półkuli