LESKOS

Nie pierwsze i ostatnie muzeum z takim stanem eksponatów zegarowych. W Pszczynie to samo - około 80 zegarów i w zasadzie żaden nie na chodzie , (wszystkie podobnym stanie jak i nie o wiele gorszym - bo rozszabrowane ...) Nie mają te muzea ręki do zegarów, bo funduszy akurat w Pszcynie jest po sufit. Kompletny bilet do zwiedzania wszystkich elementów kompleksu zamku i otaczających budynków kosztuje blisko 120 zł, a stoi się po niego w kolejce dobrych kilka minut...

...ale Wały (Jagielońskie)

Hmm ... osobiście spróbowałbym twardego lutu. Żeby to zrobić trochę byłoby rozbierania i zabawy , ale na kolejne 100 lat by wystarczyło... tak sądzę 🤔

Musisz jeszcze trochę posiedzieć na forum , żeby rozróżniać kpinę, drwinę , żart, pochwałę i zachwyt ... nie jest to tu takie proste do rozróżnienia 🤔🤭😉

Taka mała chwila refleksji z Banksy'm , w wolnej chwili ... polecam 😉

Potwierdzam , idzie zdecydowanie. 😉

No niekoniecznie i niezupełnie . Resch pokrywał swoje soczewki politurą (robi się to na gorąco) i zabezpieczało to przed nadmiernym pokryciem się patyną i ewentualną korozją wżerową. Niestety po kilkudziesięciu latach sama politura też czerniała . Próba jej zmycia przy jakieś tam renowacji, benzyną może dawać taki efekt (trzeba to robić ewentualnie acetonem). Soczewki Rescha nie noszą śladów bo wyoblaniu. Były polerowane, podobnie jak i pozostałych producentów wiedeńskich (nie można wykluczyć pojedynczych przypadków, ale regułą moim zdaniem były idealnie gładkie).

Fakt nie zauważyłem ... skorygowałem .

Zatem .... Okucie wahadła i soczewka wydaje. się oryginalna ... reszta to problem. Szybki montaż już nie i skrzynia chyba też nie od Rescha ...

Ok, ale farbę z mosiądzu zdejmujemy najlepiej zmywaczem powłok lakierowych( do kupienia w marketach budowlanych) . Po prostu mniej roboty... Co do „rys fabrycznych” to ślady po wyoblarce czyli w zasadzie tokarce z oprzyrządowaniem do wyrabiania miseczki soczewki. Można poszukać na youtubie jak taki proces wygląda. Te „rysy” są szlachetne i ich nie usuwamy 😉. Najlepiej w tej chwili kupić wełnę stalową granulacji 0000 i delikatnie ręcznie polerujemy . Na koniec możesz pastą polerską, albo pastą do zębów, z odrobiną szarego popiołu. Co do kosztów to mogę powiedzieć że takie hobby wybrałeś, że jako pasjonat ZAWSZE będziesz dokładać 🤪, a im dalej w las tym więcej drzew... A co do czasu to masz jak wszyscy prawie tu... (wyłączając emerytów i zegarmistrzów w naszym gronie😄🤭) Powodzenia w polerowaniu. To nic trudnego ...✋

Wskazówki to najczęściej wymieniana część wtórna , potem sprężynka wahadła, wagi, soczewki wahadła, szyby, sterczyny... i jeszcze parę detali 😉

Trudno powiedzieć. ... moim zdaniem pasuje do skrzyni coś niemieckiego... generalnie ocenianie , szczególnie wiedeńczyków na podstawie jednego zdjęcia jest ... do ...... 🤭

raczej nie ... 😉

Soczewka do WYPOLEROWANIA - straszne rysy !!!! 🥴

Po prostu jest suchy jak pieprz ...

Altax stosuje od wielu lat , jest skuteczny . Jedyna wada jest taka że po "kwarantannie" w worku (10-14 dni) dobre jest wywietrzyć skrzynkę bo preparat jest na bazie terpentyny więc intensywnie pachnie 😉 Zapach też trochę odstrasza potencjalnych nowych "klientów" - owady są wrażliwe na zapachy. Stosuje płyn. Spray jest dobry do kołatkowych dziurek, ale ja wolę strzykawkę w igłą do wenflonu (elastyczna).

Wagi mają średnicę 38 mm ale bywały do ~ 40 mm, a wysokość od 80 mm do 88 (tu te pokazane ). Pamiętaj że wagi były proste bez tłoczeń i zdobień. Podkładki pod zaczep bywały stożkowe (takie jak pokazuje ) ale takie też jak pokazał Piotr (FIBO) płaskie . Waga ich wahała się od ~1200 do 1300g. Z takimi wagami i rozmiarami się spotkałem. Ps. od strony płyty przy tarczy jest zaczep, podobny haczyk jak przy wadze, wkręcony w płytę . Poprzez oczko zrobione ma lince montuje się ją do haczyka na płycie. Detale na zdjęciach.

Tu więcej detali ... Wagi powinny być w granicach 1200-1300 g . Bloczki pełne lub "świebodzickie" Obok masz oryginalną korbkę na zdjęciu.

Cześć ... zdecydowanie nie .... Proponuje jeden z dwóch wzorów ...

Po dwóch dniach testów znalazło się miejsce wśród kolegów z Wiednia (8 i 10 )

No tu już może i fantazja ułańska poniosła ale nie groźnie ... 😉

Daj Boże żeby tylko takie grzechy były popełniane przy naprawie i "renowacji" zegara, Taki problem załatwia się prostą wymianą śruby na właściwą, żaden problem ...

Uf, od prawie siedmiu miesięcy żaden zegar wiedeński tu nie trafił ... na moje ściany też zresztą. Pandemia ... Ale miesiąc temu kupiłem w Niemczech taką miniaturę z tarczą 12,5 cm (z bezelem). Ze zdjęć wydawało się całkiem ok, ale rzeczywistość zweryfikowała szybko oczekiwania. W sumie po miesiącu pracy po trochę roboty codziennie i jest złożony a najważniejsze ruszył. Sporo rzeczy było do uzupełnienia, a skrzynia to była raczej luźno złożona z elementów (bądź kawałków połączonych klejem na ciepło lub zalanych klejem akrylowym). Skusił mnie do zakupu podpis/sygnatura na tarczy - G. Silberbauer in Wien. Zegarmistrz prowadził dzialalność we Wiedniu w latach 1858-1862, tyle znalazłem z moją kiepską znajomością niemieckiego. Niby nic specjalnego ale mechanizm wykonany bardzo starannie - wszystkie czopy 0,3-0,4 mm. Zegar pracuje na wadze 670g bardzo lekko (kupiłem go z wagą w dostawie 1340 g 😂) . I tyle w temacie . Może coś ktoś więcej wie na temat zegarmistrza... prośba o podzielenie się wiedzą. Trochę ciekawostek z naprawy...

Tak mi się dziś skojarzyło ...