brz

Poraził poraził. Jak Sarin. fidelio, zdolności jak zdolności. Zapachy różnie i dziwacznie współpracują z moją głową. Takiego La Nuit od YSL nie jestem na przykład w stanie opisać w jakikolwiek sposób. W pewnych przypadkach jestem w stanie wyłuskać konkretne nuty. Inne zapachy opiszę jakoś na około - kolorami, fakturami, temperaturą itp. Po powąchaniu jeszcze innych mam w głowie konkretny obraz jakiegoś przedmiotu czy sytuacji (vide Narciso). Na razie poznałem też kilka zapachów, które dosłownie przenoszą mnie w bardzo konkretne miejsce ze wszystkimi najdrobniejszymi szczegółami, np. Jovoy Private Label (zamykam oczy, robię wdech i jestem w najprawdziwszym liściastym lesie wczesną jesienią - zbrązowiałe dębowe liście pod nogami, ścięte drzewo, kora, strużki żywicy tu i tam, wilgotna ziemistość ściółki, grzyby oblepione igliwiem itd. - taka sytuacja).

E tam, zdarzają mi się dużo bardziej spektakularne odchyły. Ale naprawdę, ten Narciso opowiada jak dla mnie niemal dokładnie taką historię jak poniżej. Od mokrego, kwaśnego i ziemistego otwarcia, przez zielone i soczyste rozwinięcie w postaci młodych łodyżek i delikatnych listków, aż po słodkawy piżmowy kwiat, którego tu akurat brakuje. Proponuję podkręcić tempo filmu, bo idzie zasnąć.

Żartował żartował. Ale, Marrone, szczerze mówiąc, nie ma się co przejmować sezonowością. Dużo zależy w sumie od tego, jak dany zapach odbierasz, bo każdy ma inaczej. Nosiłem już w lecie kilka jesienno-zimowych arabskich niby-potworów i świetnie się w nich czułem nawet w gorące dni. Taki Narciso Rodriguez for Him to dla wielu osób szary i smutny zapach na jesienne słoty, a dla mnie - radosna esencja organicznej, wilgotnej i parującej wiosny budzącej się do życia. White kupiłem sobie bardziej na treningi, ale muszę przyznać, że w chłodne dni przez swoją pieprzną kremowość wcale nie sprawia wrażenia zapachu nie na miejscu, a wręcz przeciwnie.

Służę. PW.

Na podstawie pobieżnych testów mogę jedynie stwierdzić, że to atrakcyjny, delikatnie kremowy świeżak z lekko klasycznym i eleganckim sznytem. Ładnie wybrzmiewające cytrusy na czymś w rodzaju wytrawno-kwiatowego tła. Trwałość chyba całkiem przyzwoita - wrzuciłem ostatnio na siłownię, wróciłem, wziąłem prysznic, posiedziałem chwilę, a tu małżonka chwali, że ładnie czymś pachnę. Odleweczkę? Mam jedną gotową na sprzedaż.

Zima w końcu zaczęła się pokazywać nie tylko w kalendarzu i TV, więc zwyczajowo poczyniłem zakupy adekwatne do pory roku. Świeżo z paczkomatu.

Radek, tego Lalique wala się w necie pełno w śmiesznej cenie. Oczekujesz, że ktoś Ci jeszcze dopłaci czy jak? Walter, ciekawe. Według mnie dużo w nim wilgoci, w przeciwieństwie do protoplasty właśnie.

abir, mi się to jakoś kolorystycznie gryzie. Gdybyś miał czarną wersję, byłoby ok. A sam pasek przypomina mi banana w stanie krytycznym.

Nieźle, atak klonów. Kojarzysz może, gdzie da się dorwać taki zamszowy pasek, jak przy tej czarnej omedze z trzeciego zdjęcia?

Oba dobre (zwracam honor Bentleyowi, bo kiedyś się po nim przejechałem). Lalique ciekawszy, ale - moim zdaniem - mniej uniwersalny. Widziałbym to tak, że Bentley jako zapach na dzień, a Lalique - na wieczór.

To nie wiesz?

Sekel, obstawiam Worldmastera.

Śliczna.

Diego, pierwszy raz takiego widzę. Ja upolowałem upragnione flaszki. <domokrążca> Psst, ktoś coś? https://imgur.com/a/4EWNcGB Z pytaniami zapraszam na PW. </domokrążca>

O, dokładnie w tym momencie pisałem mniej więcej o tym samym. Kogo lepiej wziąć na twarz takiej limitki jak nie ultrasłynnego gościa, który seikowego nurka nosi od miliona lat?

Panie Scaramanga, to Pan?

Paweł, zaczynam podejrzewać, że masz cygańskie korzenie.

Skórę mam taką sobie, choć to się jakiś czas temu nieco poprawiło. No i znalazłem też odpowiedni dla siebie sposób aplikowania. Co do Rochasa, to przez pierwszą godzinę wydawał mi się dość głośny, później rzeczywiście słabł, ale też nie było jakiegoś dramatu. Trwałość chyba w okolicach 5 godzin. To godzinne otwarcie/rozwinięcie to główny atut wąsa. Fajne i całkiem oryginalne, przypominało mi różę, na którą ktoś wycisnął sok z jakiegoś kwaskowatego owocu typu malina czy jeżyna. Później czar pryska i zapach staje się typowym żywicznym waniliowcem, jakich wiele. Dość przyjemnie i niespecjalnie uciążliwie, ale nic więcej. Coś tam w tej słodkiej bazie bardziej męskiego i wytrawnego jednak siedzi, jakiś delikatny kontrapunkt (cedr? już nie pamiętam). Ogólnie: jak najbardziej poprawny, jednak nie porywa. Przez cały ten internetowy hype liczyłem na dużo więcej.

Przesadzacie z tym LW. Kilka godzin się utrzyma. A i na siłownię całkiem nieźle się nadaje.

Mam flakon chyba z 2018 i powiedziałbym, że dokładnie tak samo lub minimalnie słabiej. Chociaż w odpowiednich warunkach (wilgotno i nie za zimno) potrafią być mocno napastliwe. Akurat dziś użyłem tego kałamarza. Zrobiłem testowy strzał na nadgarstek - właśnie mija 10 godzina i dalej czuć je przy skórze na tyle wyraźnie, że nie miałbym problemu z rozpoznaniem zapachu. Ogólnie wyczuwałem je na sobie w miarę subtelnie tak do 5 godzin, a i teraz spod swetra potrafi delikatnie zalecieć. Za tę kasę naprawdę wstydu nie ma.

Diego, to zwykły. Klon Aventusa.

Walter, tamte dwa są do siebie dość podobne, a A L'Extreme mógłby w sumie stanowić odrębny twór zamiast być flankerem. Jest trochę wilgotny, ziemisty, dymny, delikatnie alkoholowy i słodkawy. Naprawdę ciemny. Tester na elnino za 83 PLN w razie czego.

Filip, świetny! Strasznie mi się podoba, jak pomysłowo Hermes upycha to H w swoich produktach.

Fromaż jeszcze lepszy. Loco, dobry zakup! Zapach jest konkret, może nie najbardziej uniwersalny, ale zdecydowanie najlepszy z linii (moim zdaniem oczywiście). A parametry ma dużo lepsze niż początkowo może się wydawać.

Nie ma rady, musisz odesłać.