Sierżant Julian

Bo to wypust z czasów, kiedy Heuer nie miał jeszcze własnego stylu w diverach, więc trochę zrzynał. Wskazówki i tarcza jakby od rolka, koperta już własna, ale wspólna z kilkoma innymi markami (tę akurat klepał dla nich Zodiac). Tak wyglądają pierwsze nurki Heuer i TAG Heuer.

Cóż, pokazałem juz w paru miejscach, ale faktycznie mam go teraz na ręce: Widzę tu u ciebie pasek zbliżony do PRAWDZIWEGO bondowskiego.

Tak akurat nim kręciłem, chciałem zobaczyć jak się obraca i już został. Bezel bardzo porządny, obraca się z dużym oporem i słusznie. Natomiast jest ubytek lumy na kropce, oczko kiedyś musiało wypaść temu misiu.

Liczę na to, ma to być teraz mój EDC, więc powinien się sprawować godnie. Dobra marka i ciekawy model, czego chcieć więcej.

Co tu mówić, obraz niech przemówi:

No to chyba będzie dobry nabytek:

Przyszedł mój nowy zakup, jak wcześniej pisałem, jest to TAG Heuer 1000 automat, nurek z lat 80. 38 mm, stan bardzo dobry używany, nieco zarysowane szkło, tarcza grafitowa w tak dobrym stanie, że nie jestem pewien, czy aby nie odnawiana (luma też w świetnym stanie), sygnowana bransoleta z epoki. Oryginalne opakowanie. Dokładność chodu na razie nieznana, póki co wiem tylko, że idzie.

Tej niebiesczyzny byle co nie przebije:

Po prostu niektóre zegarki nie mieszczą się pod mankietem. Wszystko zależy, który model używamy do czego. Staram się mieć zegarek możliwie uniwersalny, ale na zejście 30 metrów pod ziemię i na spotkanie z jakimś prezydentem wolę mieć różne czasomierze :-)

To są generalnie duże zegarki. Masę Deep Blue CZUŁEM na ręce cały czas, a ja z zegarkiem się nie rozstaję właściwie nigdy. Więc zamieniłem go na coś o podobnej funkcjonalności, ale mniej przypominającego o swojej obecności. To indywidualne odczucie, każdy odbiera inaczej. Znam ludzi, którzy w ogóle nie potrafią wytrzymać w zegarku.

Ja zamieniłem Deep Blue na Trasera z dwóch powodów. Deep Blue Daynight Recon, który miałem, był bardzo ciężki (pełna stalowa koperta) i bardzo mocno świecił (płaskie rurki trytowe, lepiej widoczne pod wodą). Zamieniłem go na Trasera, który ma kompozytową obudowę koperty (więc jest o 1/3 lżejszy) i ma znacznie mniejsze elementy świecące (dzięki czemu nie widać mnie w nocy z pół kilometra).

A gdzie zegarek, ja się pytam?

Za duuzee... Dla mnie 38 mm to ideał :-)

Cóż, P66 Auto kosztuje coś pod 4 tysiące... Co kto woli :-)

Faktycznie, widzę że twierdzą, że ETA. Możliwe, ja go kupowałem w przekonaniu, ze werk jest japoński, ale możliwe że zasugerowałem się moim poprzednim Deep Blue, gdzie faktycznie robiła miyota. W każdym razie działa bez zarzutu.

Cóż, ja mam od kilku lat Trasera P66 Automatic. Mechanizm Miyota, wodszczelność 300 m, tryt. Poważny kawał zegarka, niezawodny, prawdziwy tool watch.

Replika zegarka zrobiona z jakichś brylantów?

No facet wygląda, jakby miał Patka na łapie.

Se mua:

Żeby tak jeszcze GS miało w swoich szeregach ładną kostkę (a nie jeden telewizorek z dawnych lat), to już w ogóle byłoby pięknie. Bardzo mi brakuje czegoś takiego, a linia presage (która ma bardzo eleganckiego tonneau) to jednak naprawdę nie to samo.

Kostka jest dla mnie najbardziej eleganckim typem zegarka, typowym do garnituru, koszuli i w ogóle. Wiecznie planuję, że jak już uporządkuję sprawy z zegarkiem EDC (idący do mnie właśnie teraz vintage automat TAG-a), to do kompletu kupię coś w rodzaju tego chronometru Tissota i będę miał spokój w duszy. Będzie to właśnie ten Tissot heritage albo mały TAG Monaco, a jak mi odbije kompletnie, to Cartier Tank Solo.

Skończył mi się niedawno Floris no. 89. Właśnie przyszła nowa butelka. Nie zamierzam się z nim rozstawać, bardzo dobry zapach, no i o ciekawych konotacjach historyczno-artystycznych.

Lepiej Vacheron. Tego na pewno szwagier nie kupi.

Wiele zależy od ręki, od tego, co się będzie robiło w zegarku i od tego, w co się ubieramy (oprócz zegarka). A także chyba od przyzwyczajeń. Co do zegarka roboczego, przez kilka byłem przyzwyczajony do Roleksa, który miał chyba 39 mm, ale oprócz tego jako casual w stylu lat 70. nosiłem czasem 42mm Orienta "patelnię", który to zegarek w latach swojej świetności uważany był za okropne bezguście, głównie z racji wręcz niepoważnie dużej średnicy. Stąd nazwa. Pasował też do garniturów z bistoru. Mam go cały czas jako coś w rodzaju pamiątki po czasach ABBY. Potem nosiłem przez jakiś czas MV Nereide 42 mm, który jednak odbieram jako za duży i za ciężki dla mnie, więc na dłuższy czas ustabilizowałem się przy 38 mm Tudorze BB58. Teraz zamieniłem Tudora na historyczny z lat 80. model nurka TAG Heuer, o średnicy znowu 38 mm. Pomimo, że sam jestem duży (ponad 190 cm), wygodnie jest mi w średnich zegarkach. Nurek 42 mm i większy jest potrzebny właśnie do nurkowania, gdzie istotna jest głównie czytelność wielkiej tarczy (teraz to i tak bez znaczenia, bo z zegarkami analogowymi nurkują tylko hobbyści - rekreacjoniści Cousteau). Natomiast casualowy zegarek w stylu nurka dobrze, żeby był możliwie uniwersalny. Na przykład nie zawadzał bardzo o rękaw, jeśli jest się w koszuli w pracy, albo nie zahaczał o paski plecaka, kiedy jest się w lesie. Poza tym nie podoba mi się, gdy ludzie w pierwszej kolejnosci patrzą mi na bulwę na nadgarstku. Z tych łącznie powodów preferuję jednak jako EDC zegarki o średnicy lekko poniżej 40 mm. Ale to kwestia osobistych upodobań.

A tu z kolei więcej o serii 1000. https://www.calibre11.com/tag-heuer-1000/