Piotr Ratyński

Nikt nie dodaje brokatu do takiej farby, ona ma tak sama z siebie, szczególnie jak się nią pryśnie na piaskowaną powierzchnię, bo przygotowanie podłoża ma tu często kluczowe znaczenie, tak jak na przykład wałkowany na forum niedawno szlif promienisty. Różnych farb przydatnych do odnawiania tarcz jest zatrzęsienie, miedzy innymi i takie, dobrych farb jest zdecydowanie mniej.

Złe nie jest robienie błędów tylko dopiero ich powtarzanie...

Gdy ciepła woda z detergentem nie pomogła, to ja onegdaj robiłem co następuje (było to dawno, więc obecnie na pewno są dostępne lepsze płyny zestawiane z rożnych chemikaliów): Pozbywałem się całej starej powłoki ochronnej (rożnymi metodami chemicznymi lub mechanicznymi najlepszymi w danym wypadku)Jak występowała jeszcze taka potrzeba wybielałem drewno - w kolejności od mniej intensywnej metody do bardziej intensywnej- woda utleniona - perhydrol - ługiem - amoniak - kwas szczawiowy naprawiałem i wygładzałem powierzchnię - uzupełnienie ubytków, szpachlowanie, szlifowanienadawałem własciwy kolor - bejcowaniepokrywałem odpowiednia powłoka ochronna.PS Podobno są preparaty firmy Strawax, które wykonują perfekcyjnie ta cała poprawę wyglądu drewna.

Moim zdaniem nie chodzi tu o kwestię można - nie można, tylko czy istnieje taka potrzeba. Moim zdaniem nie istnieje, bo mamy inne bardziej przydatne i mniej kłopotliwe środki niż kwas solny.

Otóż to, jeżeli skrzynia jest już sucha. Moim zdaniem tak jak pisałem, można jedynie przetrzeć szmatą z ciepłą woda, żeby usunąć ewentualne sole, które "zrobił" kwas solny, żeby potem nie było wykwitów i już.

HCl w normalnych warunkach jest gazem, tak że to co u Ciebie pozostało to nie "drobinki HCl" a to co powstało z reakcji chemicznej wodnego roztworu HCl z tym co było akurat w powietrzu. Inaczej mówiąc te drobinki to jakaś sól, a jej reakcja z sodą, która tez jest solą, może być żadna. HCl reaguje z Na2CO3 dość gwałtownie pozostawiając biały osad NaCl.

Surowy werk jest od FHF sygnowany zazwyczaj tutaj:

Nie zdążyłem:

Jest jeszcze pośrednia soda Na2CO3. ;-) Ja bym to porządnie umył ciepłą wodą wysuszył i zabezpieczył powierzchnię np. woskiem.

Trudno powiedzieć, moim zdaniem jest to zmodyfikowany mechanizm od któregoś z dostawców surowych mechanizmów w tamtym czasie (np. Lepine, Japy Freres... [?]). PS Znalazłem tutaj: http://forums.watchuseek.com/f11/unusual-pocket-watch-movement-way-1064787.html podobnego anglika, ale to też nie rozwiązuje kwestii autorstwa, mechanizm z wychwytem angielskim i inną przeciwwagą, ale podobieństwa zastanawiające, może pójdzie coś wykombinować z treści strony...

Zapadka koła naciągowego zapożyczona z Anglii, każda kotwica boczna miała przeciwwagę, również w postaci koła, Beguelin nie miał własnych werków. .

Wrzaskliwość wstawiła maszyna, bo pewnie zrobiłem błąd w słowie wrażliwość, ale to nie jedyny błąd jaki zamieściłem w wypowiedzi, np. zamiast stosuje napisałem stosu7je, itd.tak że słabo się postarałeś, Gdybym pisał w zeszycie można by powiedzieć, że piszę na kolanie, stad te częste u mnie literówki, jednak nie wiem czemu, ale jakoś nie dziwi mnie, osoba której to tak bardzo przeszkadza. Nie napisałem, ze nie używano, tylko że uciążliwość praktycznie uniemożliwia, co znaczy że mając do dyspozycji kleje łatwiejsze w użyciu automatycznie producent je wybiera do produkcji. Gdy coś jest klejone masowo, to jeszcze nie oznacza, że to jest produkcja przemysłowa, mając na uwadze to, ze przemysł kojarzy się z bardziej z użyciem maszyn do produkcji.

Tzw. kleje stolarskie (kostne czy rybie) maja dwie niezaprzeczalne zalety, mała wrażliwość na grubość spoiny i odwracalność, czyli inaczej elementy nie muszą być dokładnie spasowane i i można je łatwo rozkleić. Dlatego dziękujmy starym mistrzom, że kleili swoje wyroby klejem kostnym, bo można je niezwykle łatwo rozebrać na części pierwsze przy konserwacji i naprawie. Jednak uciążliwe przygotowywanie i stosowanie kleju stolarskiego praktycznie uniemożliwia jego użycie w produkcji przemysłowej, dlatego stosuje się tutaj kleje kazeinowe czy typu Wikol. Jednak spoina musi być jak najcieńsza (elementy dobrze spasowane) no i co raz sklejone to na wieki. Klej stolarski również nie wymaga pośpiechu wystarczy żeby elementy klejone były ciepłe, a na dodatek łatwo można poprawić to co się źle skleiło.

Bardzo ciekawy patent i niespotykany zazwyczaj.

Mechanizm to najprawdopodobniej kaliber 19''' Qual. B Savonnette (przydałaby się średnica). No, a koperta to już trudniejsza sprawa, uszy podobne do takich z okresu międzywojennego (bliżej I WŚ), ale że to wyrób rzemieślniczy, to nic pewnego tu powiedzieć się nie da, w każdym bądź razie wygląda na pasówkę starą. A kwestia gdzie jest kominek, czy na 3, czy na 12 zależy od tego czy zegarek kieszonkowy jest kryty (savonette) czy odkryty (lepine). Mechanizmy od zegarków krytych maja kominki na 3, dlatego są bardzie przydatne do pasówek (nie potrzeba przerabiać tarczy i sekundnik jest na 6), a sam sposób nastawiania wskazówek to już zależy od okresu z jakiego werk pochodzi.

No malowana z pędzla pewnie nie jest, a renowacja polegała na czym mianowicie, wg Ciebie?

A ja mam spostrzeżenia następujące: żaden rzetelny zegarmistrz nie myje zegarka bez jego rozebrania, bo bez rozbierania trudno stwierdzić, czy samo mycie wystarczyw czasach Podwapińskiego, myjki ultradźwiękowe były nieco inne jak obecnie i doświadczenie związane z ich używaniem było mniejszeultradźwięki to drgania i w trakcie mycia zegarka w całości, w takt tych ultradźwięków drgają wszystkie luźne części zegarka, nietrudno sobie tu wyobrazić, co się w takim wypadku dzieje z częściami uszkodzonymi czy w miejscach zwiększonego luzutak czy owak ultradźwiękowe mycie w całości stosunkowo nowych mechanizmów jest w miarę bezpieczne, natomiast takie mycie starych mechanizmów to już loteria.

Tu można by podyskutować, czy pólmostek balansu to detal, a rozmiar 13''' miały też inne kalibry Landerona, nie tylko 13-tka (np. 10, 11), ale najbardziej podobny w detalach mechanizm jaki znalazłem to jest modyfikacja Landerona firmy Löwenthal, tyle że ona ma jeszcze większą średnicę, bo 16'''. Mechanizmy w większości maja od tyłu najmniejsza średnice, największa średnica jest pod tarczą i ona, albo następna (trochę mniejsza) liczy się do rozmiaru kalibru.

Nie tylko, przyjrzyj się dźwigniom i pólmostkowi balansowemu, w ogóle to z poczatku bardziej mi ten mechanizm był podobny do Landeron 3, ale po przyjrzeniu się bartdziej mi tu pasuje wczesna wersja Landeron 52.

Wszystko ,jest Ok, tyle tylko, że to właśnie jest Landeron kal. 52.

Dawno nie byłem na miętusach, ale najlepsza pora do połowów jest wtedy gdy pogoda jest taka, że żal nawet psa wygonić z domu - zimno wietrznie i deszczowo/śnieżnie. [*][*][*]

Pod warunkiem, że nie jest to Odra od Warty do morza.