Wspominałem już w "jaki zegarek..."
Podjąłem wczoraj kolejną próbę zrobienia porządku z Lipem.
Lipa kupiłem dawno temu tu na Forum. W galerii wciąż jest zdjęcie wykonane przez poprzedniego właściciela, z datą 2010, więc mam ten zegar już od 13-14 lat.
Kosztował mnie sporo kasy. Powiem tak - nawet dzisiaj uznałbym to za względnie istotny wydatek, a wtedy było to dla mnie naprawdę sporo pieniędzy, ale zegarek bardzo mi się podobał i chciałem go nosić.
Zegarek był w stanie "prawie NOS", tylko trzeba było poprawić zamocowanie mechanizmu, bo stukał w kopercie.
Myślę, że prawie każdy z was słysząc o NOSie stukajacym w kopercie szybko odpuściłby temat, ale moje zaufanie do sprzedającego - dodam, że odbierałem osobiście - zdecydowanie uspiło moją - i tak wtedy niewielką - czujność.
Owszem, usterka mnie nie ucieszyła, ale przecież łatwo to naprawić, a zegarek piękny. Do głowy by mi nie przyszło, że może jest z nim cos bardziej nie tak, niż tylko mały luz w kopercie.
Był to czas, gdy sam zaczynałem w zegarkach dłubać i postanowilem samemu naprawić nowy nabytek.
Klucz w dłoń, dekiel na bok i...
Klapa.
Jak się okazało, mechanizm latał w pierścieniu centrującym.
Tzn po dokręceniu śrubek mocujących mechanizm pozostawał ogromny luz między śrubką a pierścieniem.
Szukałem długo i zaciekle takiego Lipa, żeby zobaczyć, czego mojemu brakuje, ale nie znalazłem. Znalazłem natomiast moją czerwoną tarczę, ale w zupełnie innej kopercie.
Dopiero wtedy mnie oświeciło. Składak po prostu. Dziś powiedzielibyśmy "franken". Do tego marny, bo poskładany byle jak.
Owszem. Wiele Lipów ma podkładki pod śrubki odgięte na końcach w dół, żeby pewnie umocować mechanizm.
Na zdjęciach nie widać jak mocno podkładki są zgięte, widać natomiast małe śrubki.
Jak się przyjrzeć mojemu mechanizmowi, śrubki mocujące powodują uwypuklenie metalu na rancie płyty i myślę, że otwory zostały przegwintowane.
Zatem jest szansa, że ktoś urwał gwinty, dał większe śrubki i podkładki już nie pasowały.
Teoria o tyle słaba, że jak ktoś przegwintował płytę, to raczej miałby czym poszerzyć otwór w podkładce... Ale nie jest to też takie niemożliwe.
Niestety miejsca tam jest malutko i te lata temu nie znalazłem pasujących podkładek.
I tak zegarek trafił do pudla za złomem.
Smutny koniec "pięknego" zakupu.
Ale czy koniec? Nie całkiem.
Do tematu wróciłem. Dopasowałem dwie podkładki (jedną spiłowałem, drugą dogiąłem, w obu rozwierciłem dziurkę - rasowe druciarstwo) i zamontowałem mechanizm.
Pasuje. Jedna z podkładek jest za mała i pozostał mały luz, ale gdyby obie były tak ładne jak ta lepsza, byłoby "miodzio".
Czyżby zatem teoria o brakujących podkladkach była słuszna?
Chyba nie, bo pozostał jeszcze taki kłopocik:
Tarcza jest zagłębiona, jakby wpadnięta.
Czy tak ma być?
Ciężko znaleźć materiał do porównań.
Przez lata myślałem, że to w ogóle koperta nie od Lipa, ale w końcu znalazłem Lipy w tej kopercie.
Mają tarcze srebrne z podwójną datą, bez indeksów minutowych, bo te są na pierścieniu dookoła. Tarcza w poziomie pierścienia.
I to chyba przesądza kwestię składakowatości tego składaka.
Oczywiscie, mozna by spróbować skasować luz po drugiej stronie pierścienia centrującego - nie podkładki pod srubki, a jakby pierścień na pierścieniu i tarcza byłaby wyżej, ale...
Przeciez to chyba jasne, że fabryka na pewno nie dała pierścienia na pierścień.
Ogolnie trochę szkoda, bo zegarek wygląda cudnie. Chciałoby się wierzyć, że to tylko brak podkładek i że tak to wyglądało, ale za dużo tu "czerwonych flag", żeby realnie wierzyć w oryginalność tego zegarka.
Nic, to chyba moja pierwsza gruba wtopa, ale wszak zdecydowanie nie ostatnia...