Edmund Exley

"Nędznicy" - doskonale zrobiony film, do którego życie we Francji każdego dnia dopisuje nowe komentarze... Skojarzył mi się ze słynną "Nienawiścią" (ładunek agresji) i z... "Bitwą o Algier". "Seks, kłamstwa i kasety wideo" - podobał mi się. Dziś już może tematyka nie robi takiego wrażenia (o takich rzeczach mówi się już pewnie w serialach), ale jednak aktorstwo się broni, dynamika relacji między bohaterami także, a i klimat lat 80. też fajny. Muzyka - Cliff Martinez (wiedzieliście, że grał wcześniej w RHCP?). Oszczędny styl również wypada dobrze, poza niepasującym do reszty efektem vertigo w scenie seksu, co dziś wygląda dość pretensjonalnie.

Gordon Haskell jest czwarty na liście moich ulubionych wokalistów King Crimson. Dobrze wpasował się w klimat drugiej i trzeciej płyty i wywarł duży wpływ na ich jakość:

A dla mnie trochę zbyt pastelowo się robi, Ale może dlatego, że teal przejadł mi się jeszcze w latach 90. [https://www.illumine8.com/every-teal-sports-logo-from-the-1990s-ranked] Poniżej natomiast znowu coś na podostrzenie apetytu: https://www.fratellowatches.com/hands-on-with-the-longines-spirit-l3-811-4-93-6/ Fajne zdjęcie bransolety, która, jak się zdaje, jest mocnym atutem Spirit:

Bardzo udana, niesztampowa recenzja (a zarazem zawierająca wszystko to, czego oczekuje czytelnik). Dobra robota.

Mi się obiło o uszy, że Arsenal się o niego starał i że jest bardzo zdolny. Teraz pojawił się nawet taki filmik:

Jeśli Pellistri się dobrze będzie w MU rozwijał, to Urugwaj być może doczeka się kreatywnego pomocnika/skrzydłowego, na jakiego czeka latami. Jak myślisz, Solskjaer da mu grać w tym sezonie? W ostatnich dwóch dekadach paru świetnie zapowiadających się Urugwajczyków przyszło do mocnych europejskich klubów, ale niestety przechodzili chyba za wcześnie i nie potrafili się przebić. W efekcie - przepadali, zaliczając co najwyżej pojedyncze występy w kadrze.

No właśnie, ale dlaczego popsuli model z takim potencjałem?! Gdyby podnieśli wodoszczelność choćby do 5ATM i nie wygłupiali się ze sztucznym postarzaniem, to byłby naprawdę świetny zegarek.

Bardziej by pasowało do tematu muzycznego może, ale ten montaż tak mi się podoba, że obejrzałem już chyba z 5 razy i wreszcie zamierzam obejrzeć "Against all odds" a poza tym sporo w temacie ostatnio o Porsche:

Myślę, że będzie mu ciężko. A bardziej przyjazne miejsce w sensie drużyny (a nawet całej ligi) lepiej dopasowanej do niego pod kątem stylu gry (choć fakt - w tym sezonie nie widziałem całego meczu MU jeszcze). Może wejdzie parę razy jako joker, coś strzeli, odnajdzie rytm i okaże się, że to całkiem dobre posunięcie? Dla mnie - nie obraź się - będzie to nietypowa sytuacja, bo po raz pierwszy od czasów Forlana mogę się cieszyć z goli dla Manchester United 😜

No ładny, choć uszy długie. Chętnie przymierzę kilka wersji. Ekstra! A tu zrecenzowany Military Marine Nationale https://monochrome-watches.com/longines-heritage-military-marine-nationale-review-price/ Po zdjęciach z powyższego tekstu umocniłem się w negatywnej opinii. Chodzi oczywiście o tarczę, ale i okropne indeksy - sztuczne postarzenie 7 wygląda jak błąd pikseli na monitorze...

@Krygo, fajny awatar. Choć wydaje mi się, że dla Cavaniego znalazłyby się bardziej przyjazne miejsca. Na razie dzisiaj Urugwaj bardzo kiepsko - do przerwy 0:2 z Ekwadorem. Eliminacje pewnie będą znów taką szarpaniną o każdy punkt, ale liczę, że na 4. miejsce wystarczy.

Może jedną z nielicznych dobrych konsekwencji koronawirusa będzie osłabienie systemu opartego na seryjnie robionych molochach - tak jak w latach 60. upadł stary system studyjny po kilku klęskach spod znaku kina peplum. I zrobiło się miejsce dla Penna, Altmana, Peckinpaha, Scorsese. Tylko czy kina to przetrwają - wtedy nie było alternatyw takich jak Netflix, telewizja nie stanowiła takiej konkurencji (była za to szkołą dla generacji Nowego Hollywood). Oczywiście - "Diunie" życzę powodzenia, bo wiem, że to jednak inny projekt niż te wszystkie "uniwersa" z datami premier zaplanowanymi po kilka lat naprzód. Widziałem dwa filmy zrobione przez polskie reżyserki: - "Wszystko dla mojej matki" - ponury i na pierwszy rzut oka odpychający, ale jednak - pomimo kilku mniej przekonujących momentów - warto. Młode aktorki bardzo dobre, a wątek z Jowitą Budnik to mocny cios. - "Tajemniczy ogród" w reżyserii Holland. To i owo słyszałem o tej historii, ale podświadomie obawiałem się, że pojawią się w niej jakieś smoki albo gadające zwierzęta, czyli wszystko to, co sprawiło, że w dzieciństwie ominąłem etap Disneya i baśni, a dziś unikam fantasy. A to w istocie kameralna opowieść w wizualnym duchu kina dziedzictwa. Wyobraźnia nie usuwa realizmu. I jeszcze zabawna rzecz - od razu spodobało mi się pierwsze ujęcie, wykadrowane niczym dziewiętnastowieczny obraz: Po chwili pojawia się napis: I wszystko jasne nie pamiętałem, że robił ten film z Holland, ale efekt jest zachwycający.

A nie rozważasz w ogóle Hydroconquesta? Do koszuli, marynarki i jeansów nosi się świetnie. Oczywiście wersja ceramiczna jest optymalna, ale i te wcześniejsze też są super - w tym ten niebieski. Dla miłośnika marki to idealny "tool watch", jak to niektórzy lubią określać. Conquest również jest fajny, ale jednak HC ma kilka atutów więcej.

Kiedyś też przymierzałem - bardzo wygodny, super wodoszczelność, piękna tarcza, ale niestety dla mnie ma jeden dość spory mankament - brak substancji luminescencyjnej na wskazówkach. Pisałem już o tym 100 razy, ale naprawdę uważam to za wzorniczą pomyłkę Longinesa. Bo po pierwsze utrudnia odczyt w wielu przypadkach, a po drugie - te wskazówki są dość grube, więc nawet jak są widoczne, to ich wyprofilowanie się "zlewa" i wyglądają jak surowe blachy (podobnie jak w jednej z wersji Reverso).

Dziś urodziny ma Guy Pearce, a zatem:

Na razie sezon marzeń się zapowiada:

Obejrzałem i zrobił na mnie świetne wrażenie. Scena z samolotem - groza i absurd wojny godny Remarque'a. Ale tak właściwie "1917" to znacznie więcej niż dwie godziny i oczywiście nie w jednym ujęciu, ale poszczególne sekwencje sprawiają takie wrażenie dzięki prawdziwemu mistrzostwu w organizacji pracy kamery i scenografii. Nad zdjęciami czuwał Roger Deakins, który Oscary ma dwa (i to od niedawna), a powinien mieć ich z pięć czy sześć. Przede wszystkim za to:

https://www.hodinkee.com/articles/the-solid-gold-doxa-sub-200-t-graph-limited-edition Ja bym kupił, ale niestety - LLD ma odrobinę zbyt długie uszy na mój nadgarstek...

Ekstra A odnośnie wygórowanych cen - była niedawno złota Doxa Sub za 70000$.

Z ch24.

@rads - nie napiszę nic odkrywczego, ale naprawdę - wyszło wspaniale. Teraz czekamy na kilka zdjęć nadgarstkowo-koszulowych. I brawo za opis.

"Nadzieja" - bardzo dobry film ze Stellanem Skarsgardem. W centrum choroba jego - skądinąd też znakomitej - partnerki, ale Skarsgard naprawdę doskonale oddał niełatwą rolę, jakiej w takiej sytuacji musi podołać mężczyzna, Obraz choroby przejmujący, ale równie wnikliwy jest w tym filmie obraz związku pary bohaterów. "The Taking of Pelham One Two Three" (u nas jako "Długi postój na Park Avenue") - emocjonujący dreszczowiec o sterroryzowaniu pociągu nowojorskiego metra. Może znalazłoby się kilka małych minusów, ale jako całość to świetna rozrywka. Coś dla takich fetyszystów amerykańskiego kina lat 70. jak ja - dęciaki w soundtracku, wysokiej klasy aktorstwo (Shaw, Matthau, Balsam, Elizondo), Carey Loftin jako koordynator kaskaderów, a przede wszystkim - Owen Roizman jako autor zdjęć. Lata 70. pełne były operatorskich osobowości, ale w miejskim plenerze (i wnętrzach należących do instytucji publicznych) Roizman nie miał sobie równych. Aha, i trochę humoru - w paru miejscach trochę już podstarzałego, ale kilka tekstów brzmi dziś świetnie, zwłaszcza te, które pewnie dziś by już nie przeszły (no chyba, że film nie miałby Oscarowych ambicji : 1. Czarnoskóry gliniarz ukryty w tunelu metra: "Uważajcie na mnie, bo ja akurat jestem tu dość słabo widoczny". 2. Matthau widząc, że inspektor, z którym rozmawiał dotąd przez radio, jest ciemnoskóry: "Myślałem, że jest pan... niższy".

@Solve, Ty też wróciłeś po dłuższej przerwie A jeśli chodzi o powroty do Premier League, to czekam jeszcze na Nottingham Forest. I pan Gmoch jeszcze:

Mam w swoich zbiorach film "Charly", za który Cliff Robertson dostał Oscara. To adaptacja tej właśnie powieści, ale jeszcze nie oglądałem.