Klub HERITAGE

[AK&AK]

[Perpetuum Mobile]

[ireo]

18 godzin temu, Dirty Harry napisał(-a):

Kolejna część historii zegarków podwodnych Rolex, dostarczanych włoskim nurkom przez firmę Panerai. Wcześniejsze wpisy na ten temat były w naszym Klubie Heritage na:

 

- str. 47: świecące celowniki i substancja Radiomir, zamówienie na zegarki dla Regia Marina, Rolex ref. 2533 i jego specjalna wersja dla nurków;

 

- str. 47: najstarszy znany dziś "zegarek specjalny Oyster dla nurków" z pierwszej połowy 1936 roku;

 

- str. 48: Rolex ref. 3646 z plastikową tarczą kanapkową z nitami.

 

@Dirty Harry, dzięki za kolejny doskonały artykuł. Bardzo mi się podoba rozbudowany kontekst historyczny. Jest nawet indeks wcześniejszych tekstów z numeracją stron! Niesamowite. 
 

Szwajcarski producent tarcz Stern Frères czyli bracia Stern, o których wspominasz, w przyszłości przejmą władzę nad manufakturą Patek Philippe. Często krytykowany Thierry Stern to właśnie potomek owych specjalistów od tarcz (po niemiecku to chyba będzie Zifferblattmacher). Jest to fakt dość znany, który przypominam na użytek młodszych pasjonatów zegarków i zegarmistrzostwa, bo doskonale tłumaczy zmiany w ofercie Patek Philippe, czyli ogólny spadek jakości i wyjątkowości tych zegarków, od czasu przejęcia firmy przez Sternów. 
 

[Dirty Harry]

15 godzin temu, ireo napisał(-a):

@Dirty Harry, dzięki za kolejny doskonały artykuł. Bardzo mi się podoba rozbudowany kontekst historyczny. Jest nawet indeks wcześniejszych tekstów z numeracją stron! Niesamowite. 

 

Dzięki! No to kolejny tekst z indeksem wcześniejszych odcinków  

 

Ósma część historii współczesnych, limitowanych B-Uhrów Laco o średnicy 55 mm. Jeśli ktoś chciałby się zapoznać z poprzednimi odcinkami tego cyklu, zamieszczonymi w naszym Klubie Heritage, to zachęcam do czytania w kolejności chronologicznej:

 

- strona 27: limitowana seria z roku 2000, na 75. rocznicę Laco - 75 zegarków, zbudowanych w 80% z oryginalnych, wojennych części;

- strona 33: dwie limitowane serie z roku 2005, na 80. rocznicę Laco - 500 zegarków ref. 861334 typu A i 500 zegarków ref. 861367 typu B;

- strona 36: dwie limitowane serie z początku roku 2010 - 50 zegarków ref. 861663 typu A i 50 zegarków ref. 861664 typu B;

- strona 39: limitowana seria z końca roku 2010, na 85. rocznicę Laco - 85 zegarków ref. 861707 typu B;

- strona 40: limitowana seria z początku roku 2012 - 100 zegarków ref. 861771 typu A;

- strona 44: dwie limitowane serie z początku roku 2013 - 50 zegarków ref. 861829 typu A i 50 zegarków ref. 861830 typu B.

- strona 48: dwie nielimitowane serie, na 90. rocznicę Laco, produkowane w latach 2015-2017- ref. 861929 typu A i ref. 861930 typu B.

 

Kiedy dziesięć lat temu, wiosną 2016 roku firma Laco wprowadziła do oferty nowe wykończenie Erbstück - o którym można przeczytać na wcześniejszych stronach - od razu trafiło ono do zegarków największych, 55-milimetrowych. Pojawiły się dwa nowe, postarzane modele: ref. 861940 Baumuster A oraz ref. 861941 Baumuster B. Tradycyjnie były one bliźniakami technicznymi, różniącymi się od siebie wskazówkami i tarczą, jednocześnie będąc też bliźniakami technicznymi poprzednio prezentowanych modeli (str. 48). I tak ref. 861940 był wersją Erbstück zegarka ref. 861929, a ref. 861941 to postarzany odpowiednik modelu ref. 861930 - ze wszystkimi ich cechami. Zatem 55-milimetrowe zegarki Erbstück napędzał ręcznie nakręcany mechanizm Laco 97, tabelka z danymi była wewnątrz dekla, a zamiast teleskopów w uchach tkwiły nieruchome pręty. Cena 4990 euro mogła mieć wpływ na niewielki popyt - jak podano mi w firmie Laco, zegarków tych w latach 2016-2017 powstało ok. 20-30 sztuk, po czym produkcję wstrzymano. Nie wiem tylko, czy liczba ta odnosi się do obu modeli razem, czy do każdego z osobna.

 

Na pierwszych sześciu zdjęciach jest Laco ref. 861940, na kolejnych sześciu ref. 861941, na dwóch ostatnich są oba.

 

Pokazane tu zegarki to ostatnie ze współczesnych Fliegerów Laco o średnicy 55 mm, a zatem to już koniec tego cyklu prezentacji, rozpoczętego ponad pół roku temu, bo jeszcze we wrześniu ub. roku. Wszystkim, którzy czytali kolejne odcinki, bardzo serdecznie dziękuję  

 

Niewykluczone, że Laco w oryginalnym rozmiarze wkrótce powróci. Bo w połowie lutego br. pan Marcel Smolarczyk z firmy Laco napisał mi tak: "Obecnie pracujemy nad nowym zegarkiem lotniczym o średnicy 55 mm, ale nie możemy jeszcze podać dokładnej daty premiery".

 

 

 

[Artur74]

[alpaczino]

[Artur74]

[ireo]

Czytam ponownie najnowsze opracowanie Harry'ego nt. Baumuster B i innych zegarkowych projektów lotniczych i podwodnych, i tak sobie myślę, że właściwie, poza niniejszym tematem, nie za bardzo jest gdzie zamieszczać tego typu teksty. Forumowy mainstream osunął się w stronę kultury obrazkowej do tego stopnia, że niektórzy reagują zdziwieniem (albo dziwnymi komentarzami) na tekst dłuższy niż trzy zdania, tylko dlatego że jest "długi". Harrego "podziękowania za przeczytanie" są symptomatyczne. Tylko patrzeć, jak zaczniemy płacić naszym "userom" drobne sumy, z wdzięczności że zdecydowali się przeznaczyć swój cenny czas na czytanie czegokolwiek. Dziwna sytuacja.

 

Kiedyś środowisko tropicieli zegarków dzieliło się z grubsza na takich, którzy mogli sobie pozwolić na nowy zegarek renomowanej szwajcarskiej marki (choćby Tissot), i pozostałych. Obecnie środowisko rozwarstwia się nieco inaczej, na właścicieli zegarków "drogich i bardzo drogich" i na pozostałych, przy czym wśród jednych i drugich jedynie pewna część aktywnie poszukuje wiedzy i stale poszerza swoje horyzonty. Pozostałym wystarcza kupowanie i posiadanie upatrzonych zegarków. Niszowa wiedza o zegarkach, osadzona w kontekście rozwoju zegarmistrzostwa, to nie to samo co doświadczenie "organoleptyczne" z wieloma zegarkami różnych marek, to są dwie różne rzeczy. Są zegarkowe wydawnictwa, grupy i kanały internetowe, które eksploatują tylko aspekt osobistego kontaktu z zegarkiem, na zasadzie "ten mi się podoba a tamten nie", i niewiele więcej.

 

Kanały na YouTube, działające wyłącznie na tej zasadzie, mają dziesiątki i setki tysięcy widzów, tylko co z tego wynika? Mniej więcej tyle, ile z działalności wielbicieli "chińskich homarów". Rośnie "masa krytyczna" zegarków wszelkiego rodzaju, głównie tych dostępnych cenowo, a ubywa świadomości kontekstu technicznego, cywilizacyzjego, a nawet estetycznego. Do tego stopnia, że właściciele "homarów" nie są nawet zainteresowani wiedzą, jakie zegarki i trendy naśladują posiadane przez nich "wspaniałe okazje". W segmencie "drogim" sytuacja może być bardzo podobna. Bywa, że posiadaczowi Rolexa wystarcza sam fakt, że to oryginalny Rolex za "miliony monet", kompletnie bez świadomości i zainteresowania skąd wzięły się określone rozwiązania w tych zegarkach, choćby charakterystyczna luneta z falbanką.

 

Odpowiedzią, a może nawet ważnym punktem oporu wobec powyższych "tryndów", jest niniejszy temat. I fakt, że ciągle istnieje znacząca mniejszość, której chce się coś tutaj napisać i przeczytać. Bo właściwie nie za bardzo jest gdzie zamieścić jakieś obszerniejsze zegarkowe refleksje. W forumowych tematach, dotyczących odpowiednich marek i kategorii, to będzie za dużo tekstu dla przeciętnego odbiorcy. Instnieje wprawdzie coś w rodzaju "ilustrowanego magazynu zegarkowego" na stronie głównej KMZiZ, z recenzjami i opisami, ale prawdę mówiąc nie wiem jak zwyczajny użytkownik forum mógłby tam wysłać własny tekst, bo nie natrafiłem na instrukcję jak to się robi. Wszelkich "regulaminów" mamy już nadmiar i wątpię czy potrzebujemy kolejnych. 

 

Przy okazji, w niedzielę miałem na ręce taki oto dajwerek Orienta. Znów typowy heritage, bo to całkiem wierna reedycja pierwszego zegarka nurkowego tej marki z 1964 r.

 

 

[AK&AK]

4 godziny temu, ireo napisał(-a):

(...) tak sobie myślę, że właściwie, poza niniejszym tematem, nie za bardzo jest gdzie zamieszczać tego typu teksty. 

Jest takie miejsce - Pasjonaci czasu w dziale Podręczniki i porady. Rządzi się swoimi prawami (a przynajmniej tak było), tylko autor tematu mógł dodawać posty. Dział kwitł dzięki Radkowi i jego wpisom dotyczącym Longinesa (katalogi, tarcze sektorowe, zegarki kolejowe, mechanizmy...). Niestety pewnego dnia Radek wszytko skasował (Radku, pamiętasz jak o tym pisaliśmy...). Uważam, że to wielka strata dla forum.

 

@Dirty Harry miałem pisać na priv, ale skoro Irek poruszył ten temat, to napiszę tutaj. Prośba o założenie stosownych tematów w Pasjonatach czasu i wstawienie tam postów stanowiących kolejne odcinki wpisów w danym temacie. Dzięki temu zawsze będą pod ręką. Jednocześnie wraz z żoną (mamy wspólne konto) dziękujemy za dotychczasowe wpisy. Są świetne! 

Pasjonaci czasu:

https://zegarkiclub.pl/forum/forum/218-pasjonaci-czasu-najciekawsze-opracowania/

[Dirty Harry]

9 godzin temu, AK&AK napisał(-a):

[...] Prośba o założenie stosownych tematów w Pasjonatach czasu i wstawienie tam postów stanowiących kolejne odcinki wpisów w danym temacie. Dzięki temu zawsze będą pod ręką. Jednocześnie wraz z żoną (mamy wspólne konto) dziękujemy za dotychczasowe wpisy. Są świetne! 

Pasjonaci czasu:

https://zegarkiclub.pl/forum/forum/218-pasjonaci-czasu-najciekawsze-opracowania/

 

Dziękuję bardzo! 

 

Dziś taka ciekawostka sprzed lat, w sam raz do naszego Klubu Heritage. Przy czym to nie jest żart na prima aprilis, lecz zapomniany projekt Jörga Schauera. 

Jak wiadomo, wojenne Beobachtungsuhry marki Stowa były napędzane kalibrem Unitas 2812. Kilkanaście lat temu Schauer opracował własną, mocno zmodyfikowaną wersję Unitasa 6497, nadając mu retro look. Duże mostki wyfrezował i pociął na kilka mniejszych w taki sposób, by mechanizm wyglądem przypominał werk 2812 z B-Uhrów używanych w Luftwaffe. Prototyp - pokazany na zdjęciu porównawczym z oryginalnym Unitasem 2812 - ma mostki mosiężne. Trudno mi uwierzyć, że takie miałyby trafić do wersji ostatecznej - stawiałbym raczej na stal. Prześwitująca spod mostków płyta główna jest stalowa, ozdobiona szlifem perlistym. Nowy mechanizm miał połączyć historyczny wygląd (ale także rozmiar i manualny sposób naciągu) z nowocześniejszą konstrukcją i większą precyzją. Dla mnie bomba!

Napisy na zdjęciu głoszą, że nowy kaliber miał być wdrożony do produkcji do końca 2010 roku. Wielka szkoda, że nic z tego nie wyszło. Próbowałem dowiedzieć się czegoś w Stowie, choć nie robiłem sobie zbyt wielkich nadziei. Pracują tam teraz ludzie, którzy na pytania dotyczące obecnie produkowanych zegarków odpowiadają szczegółowo, ale modele z czasów Schauera to jest dla nich era paleozoiczna i nie mają na ten temat zielonego pojęcia. Efekt był łatwy do przewidzenia: odpisano mi, że o tym mechanizmie dowiedzieli się z mojego maila...

[eye_lip]

@Dirty Harry skąd pomysł, że miałyby być stalowe? Stalowe mostki w mechanizmie to rzadkość, nikt o zdrowych zmysłach nie utrudniałby sobie pracy tworząc stalowe mostki które są trudne w obróbce i nie niosą za sobą żadnych funkcji (poza innością i prestiżem co dziś jest wykorzystywane w markach niszowych).

[Dirty Harry]

@eye_lip No właśnie o prestiż tego udziwnionego Unitasa chodzi, który - tak myślę - przeznaczony był raczej do limitowanych serii zegarków, produkowanych w ograniczonej liczbie. Ale może przesadzam?

 

Jeśli mostki pozostałyby mosiężne, to myślę, że na pewno otrzymałyby jakąś powłokę i oznaczenia - nie zostałyby takie gołe, jak w prototypie. Schauer zawsze dbał o należyty wygląd werków w swych limitkach, przykłady widać na poniższych obrazkach. W kolejności: 

 

- Unitas 6300N w zegarku z serii na 70. rocznicę Stowy;

- Durowe 7420 w zegarku z serii "Bremen D 1167" na 75. rocznicę Stowy;

- Unitas 6497 w zegarku z serii FOLE na 80. rocznicę Stowy;

- Unitas 6497 w zegarku z serii FO1;

- Unitas 6497 w zegarki z serii FO2.

 

[eye_lip]

Wszystkie powyższe mechanizmy mają rodowane mostki i tak też zapewne byłoby w tym o którym mówimy. 

Edytowane 1 Kwietnia przez eye_lip

[ireo]

21 godzin temu, AK&AK napisał(-a):

Jest takie miejsce - Pasjonaci czasu w dziale Podręczniki i porady.

Dzięki, zachowałem sobie "Pasjonatów" w ulubionych. Z tym, że to też chyba nie jest dobre miejsce dla recenzji pojedynczych zegarków, raczej dla tekstów bardziej przekrojowych. 

 

21 godzin temu, AK&AK napisał(-a):

Niestety pewnego dnia Radek wszytko skasował (Radku, pamiętasz jak o tym pisaliśmy...). Uważam, że to wielka strata dla forum.

Wybitni autorzy czasem tak robią. Podkowiński też kiedyś zniszczył swój najważniejszy obraz i co mu zrobisz. Potem jakoś to pokleili, ale to już nie ten sam "Szał" co dawniej.

 

[Artur74]

[Perpetuum Mobile]

[Dirty Harry]

Athaya 47 mm - wyrób lacopodobny z Indonezji dla tych, dla których 45-milimetrowy B-Uhr jest za mały, a 55-milimetrowy za duży. Moim zdaniem wygląda genialnie  

 

 

[AK&AK]

18 godzin temu, ireo napisał(-a):

Dzięki, zachowałem sobie "Pasjonatów" w ulubionych. Z tym, że to też chyba nie jest dobre miejsce dla recenzji pojedynczych zegarków, raczej dla tekstów bardziej przekrojowych.

Oczywiście, że nie. Ale jest idealne np. dla zakończonego cyklu prezentacji Fliegerów Laco o średnicy 55 mm. Osiem odcinków w jednym miejscu, jeden post pod drugim. Bardzo czytelne kompendium w temacie i zawsze pod ręką. 

18 godzin temu, ireo napisał(-a):

Wybitni autorzy czasem tak robią. Podkowiński też kiedyś zniszczył swój najważniejszy obraz i co mu zrobisz. Potem jakoś to pokleili, ale to już nie ten sam "Szał" co dawniej.

Prawda to. Na szczęście Radek ma te materiały, a ja mam wciąż nadzieję, że wrócą do Pasjonatów czasu... 

[alpaczino]

[Dirty Harry]

"Wyprodukowany w Szwajcarii, wymyślony w Singapurze - hołd dla drugowojennych zegarków lotniczych" nr 077/100. Opisany na str. 47 naszego Klubu Heritage, a tu jeszcze kilka szczegółowych fotek  

 

 

[Dnlaie]

[Dirty Harry]

Wesołych Świąt

 

 

[Dnlaie]

[Genovese_]

[Dirty Harry]

Do poczytania w świąteczne popołudnie - o drugiej Stowie na 80. jubileusz, która swego czasu była szalenie pożądanym zegarkiem, bardzo skutecznie rozreklamowanym jeszcze na długo przed pojawieniem się na rynku. O wybranych modelach pilotów tej marki pisałem w naszym Klubie Heritage tutaj:

 

- str. 37 - limitowana seria 70 sztuk na 70. rocznicę (rok 1997);

- str. 40 - limitowana seria 75 sztuk "Bremen D 1167" na 75. rocznicę (rok 2002);

- str. 40 - limitowana seria 100 sztuk z mechanizmem Durowe 7420 (rok 2002 lub 2003);

- str. 48 - limitowana seria 5 sztuk "DZVL-1" dla holenderskiego forum De Zin Van Luxe (rok 2006);

- str. 49 - limitowana seria 80 sztuk Flieger Automatic Limited Edition na 80. rocznicę (rok 2007).

 

Jak pisałem na str. 49, w roku 2007 Stowa świętowała swój 80. jubileusz i z tej okazji Jörg Schauer przygotował dwa limitowane piloty, oba w numerowanych seriach po 80 sztuk. Pierwszy model to opisany ostatnio Flieger Automatic Limited Edition. Tym drugim, już na rok przed jubileuszem, Jörg Schauer chwalił się bardzo, bardzo głośno. Zapowiadał, że z okazji 80. rocznicy przygotuje zegarek naprawdę wyjątkowy, o średnicy 42-44 mm, a więc większy od poprzedników, który będzie podobny do drugowojennego Beobachtungsuhra jak żaden z dotychczasowych modeli. Nie wiadomo, czy sam Schauer to wymyślił, czy też był to pomysł miłośników marki, którzy nie mogli się doczekać, w każdym razie już na długo przed premierą zegarek otrzymał roboczą nazwę "Stowa Big Pilot" - analogiczną do nazwy dużego pilota marki IWC, obecnego na rynku od 2002 roku.

 

Model rocznicowy miał być dostępny w limitowanej serii 80 sztuk. Dotąd tak to właśnie wyglądało: na 70. jubileusz firmy przygotowano 70 zegarków (str. 37), a na 75. rocznicę analogicznie, czyli 75 zegarków (str. 40). Kiedy nadszedł czas 80. urodzin Stowy, to nagle okazało się, że zapowiadana liczba rocznicowych zegarków podwoiła się i z anonsowanych 80 egzemplarzy zrobiło się 160: 80 z mechanizmem automatycznym (str. 49) i 80 z naciągiem manualnym, każdy z tych dwóch modeli w osobnej numeracji. Większość klientów przyjęła to z radością, innym ten pomysł Schauera zupełnie nie przypadł do gustu, bo nie chcieli rozmieniania się na drobne i oczekiwali, że 80 równa się 80, a nie 160. Rzekoma nazwa "Big Pilot" też okazała się plotką, zarówno odnośnie określenia wielkości, jak samej nomenklatury: nowy model z naciągiem manualnym był mniejszy, niż zapowiadano, a ostatecznie nazwano go Flieger Original Limited Edition, w skrócie FOLE. Z podobieństwem do wojennego B-Uhra Jörg Schauer też trochę przesadził w swych zapowiedziach, jednak w tym temacie pofantazjował zdecydowanie najmniej.

 

Nowy zegarek rzeczywiście był większy od poprzednich modeli - minimalnie, ale większy. A jak większy, no to bliższy rozmiarem 55-milimetrowemu oryginałowi. Matowo szczotkowana koperta ze stali nierdzewnej miała średnicę 41 mm i grubość całkowitą (ze szkłem i deklem) 13,6 mm. Na zamówienie Schauera dostarczyła ją nieistniejąca już firma Fricker GmbH & Co. KG z Pforzheim, która zbankrutowała i zniknęła z rynku 31 grudnia 2019 roku. Walter Fricker - szef i właściciel - projektował i produkował bardzo porządne koperty stalowe i tytanowe dla szeregu różnych producentów zegarków, w tym takich mikrobrandów, jak Aquadive, Dievas, Kobold czy Kremke. Koronka FOLE miała kształt cebulki, jak w rocznicowym zegarku Flieger Automatic Limited Edition. Po jej przeciwnej stronie Jörg Schauer laserowo wygrawerował na kopercie oznaczenie specyfikacji lotniczej "Fl 23883". W komplecie ze Stową nabywca otrzymywał dwa zakręcane dekle, pełny i przeszklony, oraz zapasową uszczelkę. Dekiel pełny miał na zewnętrznej powierzchni wygrawerowany numer seryjny w zapisie „xx/80”, a wewnątrz tabelkę podobną do tabelek z dawnych Beobachtungsuhrów. Napisano w niej, że zegarek to B-Uhr Stowa o numerze xx/80, z mechanizmem typu 6497, wyprodukowany według specyfikacji "FL/OR/LIM" (czyli "Flieger Original Limited") przez Jörga Schauera z Engelsbrand. Dekiel transparentny miał szkło szafirowe, na którego metalowej ramce znalazły się podobne informacje, jak w tabelce. Ale dodatkowo podano tam jeszcze, że zegarek jest ze stali nierdzewnej, ma szafirowe szkło i klasę wodoszczelności 5 atmosfer.

 

Czarna tarcza była oczywiście typu A. Tak być powinno: przecież w czasie wojny Stowa wyprodukowała raptem 42 sztuki B-Uhrów Baumuster B. Na tarczy nie było logo i napisów - zgodnie z wojennym oryginałem oraz podobnie, jak w rocznicowym modelu Flieger Automatic Limited Edition. Później Jörg Schauer wielokrotnie podkreślał, że to właśnie Stowa była pierwszą marką, która w swoich współczesnych pilotach zrezygnowała firmowego logo na tarczy. Brak logo i napisów przywoływał ducha Beobachtungsuhrów z lat 40., podobnie jak trójkąt z kropkami na godzinie 12 i luminescencyjne indeksy. A te - w końcu! - świeciły wszystkie, jak w drugowojennym oryginale: i trójkąt, i kropki, i wszystkie liczby, i nareszcie wszystkie kreski. Cyferblaty do zegarków FOLE Jörg Schauer zamówił w firmie Th. Müller z Pforzheim. Od lat 20. ubiegłego wieku produkuje ona i dostarcza tarcze różnym niemieckim markom, a obecnie należy do Swatch Group i robi cyferblaty m.in. do zegarków Glashütte Original. Wskazówki - z termicznie barwionej na niebiesko stali, wszystkie trzy pokryte masą luminescencyjną - produkowała szwajcarska firma Universo. Od roku 1909 dostarcza ona wskazówki dla różnych marek zegarmistrzowskich, a teraz  - podobnie ww. producent tarcz - również jest częścią Swatch Group .

 

Z mechanizmem wyszło tak sobie. Wyglądał wprawdzie pięknie, ale funkcjonował specyficznie. Jörg Schauer bardzo chciał, żeby werk zegarka FOLE działał tak, jak Unitas 2812, montowany w oryginalnym B-Uhrze, produkowanym przez Stowę dla Luftwaffe: ręcznie nakręcany, z centralnym sekundnikiem i stopsekundą. Zmodyfikował więc Unitas 6497, zastępując subsekundnik sekundnikiem centralnym. Mechanizm otrzymał eleganckie wykończenie pasami genewskimi, barwione na niebiesko śruby, regulator z łabędzią szyją i grawerowany oraz inkrustowany złotem napis "Stowa". Koła zębate wykończono motywem przypominającym swym kształtem kosmiczną Galaktykę Wir - takie zdobienie miały już koła w Unitasach 2812, które napędzały drugowojenne, lotnicze Stowy. Bardzo charakterystyczny był też półmostek koła balansu: matowo szkiełkowany i pozłacany, który za oceanem zwą - za przeproszeniem - "golden cock"   Ale stopsekunda nie była prawdziwym mechanizmem stopsekundy, w którym po odciągnięciu koronki wskazówka zatrzymuje się natychmiast. Był to przedziwny wynalazek z "funkcją zerowania" - jak to określiła firma. Wskazówka sekundowa nie zatrzymywała się od razu po wysunięciu koronki, lecz kontynuowała ruch aż do chwili, kiedy osiągnęła pozycję godziny 12:00 i dopiero tam się zatrzymywała. Zatem odciągnięcie koronki kilka sekund po tym, jak wskazówka sekundowa minęła godzinę 12:00 powodowało, że mechanizm pracował jeszcze prawie przez minutę. Było to rozwiązanie niedokładne i nigdy nie można było zagwarantować, że sekundnik zatrzyma się dokładnie na godzinie 12:00. Mechanizm ten zawsze miał pewien luz i wskazówka czasami zatrzymywała się dwie sekundy przed pozycją godziny dwunastej, albo trzy sekundy później - jak tam akurat się udało.

 

Każdy z 80 egzemplarzy Stowy FOLE miał w komplecie dwa pudełka - kartonowe zewnętrzne i metalowy kuferek, oraz woreczek ze sztucznej skóry, na którym umieszczono firmowe logo wielkości małego słonia. Do tego były wspomniane wyżej dwa dekle z dodatkową uszczelką i gumowy klucz-piłka do ich odkręcania oraz dwa skórzane paski lotnicze - z nitami, w kolorze czarnym i brązowym, o długości 135/80 mm i szerokości 22 mm. Nabywca otrzymywał też książkę w twardej oprawie, w której szczegółowo opisano proces powstawania Stowy FOLE.

 

Zegarek zapowiadano jeszcze w roku 2006 - na rok przed 80. jubileuszem marki. Do produkcji trafił jednak rok po jubileuszu. Kiedy ruszyła przedsprzedaż, wszystkie 80 egzemplarzy Stowy FOLE znalazło swych nabywców w ciągu kliku minut. W dniu 8 marca 2008 roku Jörg Schauer ogłosił, że rusza produkcja. W dniu następnym doprecyzował: "Zakładam, że w tym i kolejnych tygodniach uda mi się wyprodukować po 20-25 zegarków. Potrzebujemy więc maksymalnie czterech tygodni na wszystkie zegarki. Oczywiście, jeśli uda nam się sprawniej zorganizować produkcję, może być trochę szybciej, ale nie mogę tego obiecać". Pierwsze egzemplarze wysłano klientom 17 marca 2008 roku, ale produkcja i dostawy baaardzo się przeciągnęły: na przykład zegarek nr 36/80 wyprodukowano i wysłano do nabywcy dopiero w październiku 2008 roku.

 

Na koniec dużo obrazków, bo aż 30. Firmowe zdjęcia nr 1-18 przedstawiają egzemplarz nr 79/80. Fotografie nr 19-26 (na czarnym tle) pokazują zegarek nr 09/80. Na czterech ostatnich fotkach zaprezentowano pudełkologię.

 

Dziękuję bardzo za cierpliwe przeczytanie i raz jeszcze życzę zdrowych i spokojnych Świąt Wielkiej Nocy