Edmund Exley

To jeszcze kilka fajnych rzeczy, które w wolnej chwili znalazłem na szwedzkim forum. Ciekawa seria Certiny o tematyce - jak na model przystało - pracy: Squale i nurkowe tradycje: Omega wyścigowo i kolejowo (nie wiem, czy już czasem nie były pokazywane u nas): Rolex Oysterquartz: Atlantic, który, jak wiadomo, mocno zaistniał w Szwecji: Parę nowszych - Chopard w swoich motoryzacyjnych klimatach, Eterna w świetnym mariażu z BMW i fantastyczna reklama Seiko z czasu Italia'90: AP i czasy, gdy sprzedawał nie tylko RO: I klimatyczna reklama Hamiltona

Jako rodzinna pamiątka - a zegarek to przecież klasyczna reprezentacja tej kategorii - trafił do mnie taki Tissot. Pokazywałem go tu już mniej więcej w 2014 roku. Od tamtego czasu miał zmienione szkiełko i koronkę. Koperta jest dość duża - 37mm. Niestety, jej złocenie w paru miejscach już się zdegradowało. Na tarczy fajna patyna, mechanizm chodzi lekko i płynnie, choć trochę za bardzo śpieszy, więc potrzebna będzie regulacja (wówczas postaram się pokazać zdjęcia mechanizmu). Wskazówki są naprawdę ładne: Wrzuciłem go oczywiście na Hirscha: Sam model jest dość enigmatyczny i chyba niezbyt popularny - w sieci przez tych 10 lat, odkąd kojarzę ten egzemplarz, znalazłem zaledwie kilka podobnych sztuk: niemal identyczna miała jednak napis "Antimagnetique", widziałem też wersję "Automatic" z innymi wskazówkami (grubsze dauphine, wyglądały wręcz jak zamienniki). Pozostałe detale tarczy i koperty (uszy/ucha nawiercane) były identyczne.

Wrzuciłem kilka niepokazywanych chyba jeszcze reklam:

Suplement do tematu Radka @rads - wydaje mi się, że poniższych przykładów jeszcze nie było lub pojawiały się w innych wersjach językowych.

Niebawem wrzucę kilka fajnych reklam. Na początek jednak prawdziwe rarytasy ze Skandynawii Bramkarz Hammarby na boisku, a jednocześnie obrońca tego klubu na lodowisku - Sven Bergqvist i Revue: Norweg Arne Brustad, który omal nie wyrzucił Włochów z MŚ 1938, i Cyma: Kurt Hamrin, którego przedstawiać nie trzeba - legenda Fiorentiny i Milanu w reklamie Tissota! I ten, który wraz z Liedholmem i Grenem przywrócił blask Milanowi po latach marazmu - Gunnar Nordahl i Atlantic. Czyżby nazwa Milano wzięła się właśnie stąd?

Super zegarek, a zdjęcie jak z katalogu albo recenzji na Hodinkee. Wszystko idealnie dopasowane

Zacząłem czytać książkę "Na bulwarach czyhają potwory. Filmowa historia Ameryki" - wciąga, choć styl miejscami jest nieco... zbyt wystylizowany Jest tam jednak na pewno dużo ciekawych tropów, a pierwszy rozdział dotyczy Leona Czolgosza, dla którego filmowym kontekstem jest - wyczulonych na spojlery uprzedzam, że tytuł zdradza sporo fabuły - "Execution of Czolgosz, with Panorama of Auburn Prison", zrobiony przez słynnego Edwina Portera. Obejrzałem więc sobie ten film. Na marginesie - dwa ostatnio obejrzane przeze mnie filmy, czyli "Execution..." i "Wybrańca" łączy poniekąd niedoceniony, a u nas słabo znany, ale doprawdy świetny "Daniel" Sidneya Lumeta, z wybornymi zdjęciami Andrzeja Bartkowiaka:

Bogaty materiał o klasycznych Memovoxach: https://www.windvintage.com/blog/collectors-guide-jaeger-lecoultre-memovox-reference-e-855

Fajna galeria stalowego egzemplarza z ref. 7397 - bardzo duże zdjęcia: https://www.strictlyvintagewatches.com/photo-gallery-vintage-vacheron-constantin-reference-7397-in-steel

"Wybraniec" - świetnie zagrany i zmontowany film, w pierwszej połowie z chropowatym pulsem lat 70., a w drugiej - z energią intensywnych filmów Scorsese i Stone'a z lat 80. i 90. Bardzo dobre aktorstwo. Wiadomo, jak z obrazem Trumpa, ale dla filmu najważniejsze, że nie jest to nudna publicystyka. Myślę, że nominacje za role i montaż powinny być. Po "Holy Spider" to drugi film Alego Abbasiego, który bardzo dobrze mi się oglądało.

"Oczy szeroko zamknięte" uważam za świetny film, doskonałe zwieńczenie twórczości Kubricka. A dziś wszyscy żegnają Davida Lyncha. Bardzo szanuję jego oryginalność, choć fanem tych najbardziej charakterystycznych dla niego filmów nie zostałem. Ale jeden film z jego twórczości (poniekąd też bardzo w jego stylu) ma dla mnie szczególne znaczenie - bodaj na żadnym innym filmie nie wzruszyłem się tak bardzo, jak na "Człowieku słoniu". Od pierwszej do ostatniej minuty oglądałem zawsze z wielkim poruszeniem, a dwie sceny - ta na dworcu kolejowym i ostatnia wspólna scena Hurta i Hopkinsa - są dla mnie wręcz rozdzierające.

Co pewien czas piszemy w naszym temacie o katalogach zamieszczanych na Peter's Vintage Longines Watches. W ostatnich miesiącach doszło kilka nowych: http://www.vintagelongines.com/#history Takie obrazki w nich m.in.: Jeszcze taki mi się pokazał: https://www.strictlyvintagewatches.com/longines-75th-anniversary-catalog-1866-1941

Do tekstu wkradł się błąd: "Równie proste w formie są trzy odmierzające czas wskazówki [...]". Są tylko dwie - i właściwie szkoda, że nie ma sekundnika. Taka zmiana byłaby na plus.

Urodziny Faye Dunaway - aktorki, która jest jednym z symboli amerykańskiego kina lat 60. i 70. Ulubiony film z nią to oczywiście "Sieć": Ulubiona scena z "Bonnie i Clyde" - seans "Poszukiwaczy złota 1933": W "Trzech dniach kondora" lubię moment, gdy Turner patrzy na zdjęcia robione przez bohaterkę Faye, które przedstawiają opustoszałe miejsca: No i ta fantazja z "Układu":

https://www.hodinkee.com/articles/introducing-vacheron-constantin-222-steel

Brawo! To chyba mój ulubiony zegarek wszech czasów, więc podoba mi się w każdej wersji.

W okresie świąteczno-noworocznym zawsze słucham Yes, w tym też tego utworu - dla mnie chyba najlepszego w późniejszej części twórczości tej znakomitej grupy:

Też bardzo mi się podobał ten film. Ostatnio obejrzałem "Minghun" z Dorocińskim. Przeszedł trochę bez rozgłosu, miał niezbyt dobre recenzje, ale moim zdaniem na tle dramatycznej słabizny polskiego kina w 2024 roku jest godny uwagi. Ma wprawdzie kilka słabszych dialogów i jeden czy dwa wątki w środkowej części dodane "na siłę", ale początek i ostatnie sekwencje wynagradzają to. Czytelne nawiązania do przyciężkawego, późnego okresu twórczości Kieślowskiego (łącznie z konkursem im. Van den Budenmayera) wprowadzają trochę balansowania na granicy kiczu i fabularnego nieprawdopodobieństwa, ale jednak na koniec wygrywa niewymuszone wzruszenie. Do tego naprawdę ładne i spójne zdjęcia. Widziałem też "Naturalną dzikość serca" - popularny ostatnio norweski dokument o specyficznej rodzinie usiłującej żyć po swojemu z dala od cywilizacji. Nie ma nadmiaru ekologizmu, nie ma też prostej oceny wyborów bohaterów. Zwięzłe, dobrze opowiedziane.

W samochodzie najczęściej słucham RMF Classic. I gdy kilka dni temu "przywitał się" ze mną Patrick Doyle, uświadomiłem sobie, że nie wrzuciłem tu jeszcze niezapomnianego motywu z jednego z najważniejszych filmów mojego życia. A zatem - monochromatyczny obraz, perony Grand Central, podłużne lampy jarzeniowe i kamera powoli wznosząca się nad bohatera...

Kolory w sam raz dla kibica Fluminense Zmiana daty rozpoczyna się już ok. 22:00 czy to przypadkowo tak wyszło? Sam zegarek prezentuje się jak na Ball przystało - bardzo dobre wykonanie i bardzo przeładowana, ale charakterystyczna stylistyka.

Podczas dzisiejszej świątecznej wizyty u rodziców zrobiłem szybkie zdjęcia paru egzemplarzy - może coś tam będzie widać. Mój pierwszy okręt (bodajże styczeń 1994) nie wyglądał imponująco: Później wypracowałem swój schemat, bywało lepiej lub gorzej. Tu święta 1994, w tle fragment plakatu, który znalazłem pod choinką: Tu ze zmienionym żaglem w stylu "Sea Lion": Dawna miłość do Barcelony przekładała się też na inspiracje bander dla moich okrętów (te dwa bodajże z 1996): I ostatni, niezbyt udany projekt z dzieciństwa, w którym starałem się wykorzystać kadłub otrzymanej pod choinkę w 1997 motorówki. Żagle miał z płótna: Tak czy owak - było przy tym wiele godzin wspaniałej zabawy.

Pod choinką znalazłem w tym roku cenny brakujący element kolekcji: Przed pasterką zdążę sobie posłuchać

Trudno się dziwić, że doskonale znany na forum Jakub Filip Szymaniak z ch24.pl w 2024 najczęściej nosił swojego VC „Les Essentielles”: https://ch24.pl/co-nosilismy-najczesciej-w-2024-roku-zegarki-redakcji-ch24/?utm_source=kmziz&utm_medium=link&utm_campaign=box

Nawet o tym nie myślcie!

Myślę, że w odpowiednim temacie warto przedyskutować, jak te barierki wpływają na docieranie dźwięku do odbiorcy... Po roku zauważyłem Twój post - nie jest to moja ulubiona płyta Santany, choć z ulubionego okresu. Mam do niej sentyment - latem 2000 roku z Trójki zgrałem sobie pierwszą stronę na kasetę, to były zresztą urodziny Santany. Później wiele razy słuchałem. Wrócę do tej wersji. U mnie "Close To The Edge" to obowiązkowy świąteczny rytuał.