Edmund Exley

A nie, po prostu nawozy z Polic rozwozi po okolicy A skoro już tak się rozgadaliśmy, to pozwolę sobie wrzucić efekt dzisiejszego piątkowego popołudnia - nie będzie to nawet ukończona rzecz. Moje Kenworthy K100 miały zawsze zaburzone proporcje - szeroka oś, a kabina na 6 studów. Przez to moje cabovery traciły spójność, gubiąc brutalność i zwartość sześciennej bryły prawdziwego K100. Wynikało to głównie z szerokości szybek - te, które mamy, są maksymalnie na 6. Ale zwolniły się dwie szybki na 4 i krasnal przekonał mnie do przebudowy (sam zbudował DAF-a, też szerokiego na 8). I idzie chyba dobrze I efekt (prawie) końcowy:

No to jeszcze budowle mojego ośmiolatka, któremu od zawsze podobają się pojazdy z epoki PRL:

Dla mnie to kwintesencja Longinesa.

Po znakomitej recenzji napisanej przez Kolegę @jezyk10 poszedłem sobie znowu przymierzyć te bardzo fajne zegarki. Ideałem byłaby chyba dla mnie wersja 35mm w automacie z tarczą "electric blue" z pionowym szlifem (jak u @Krygo).

Co ja poradzę na to, że najbardziej lubię budować coś takiego? Ale liderem u nas jest już mój starszy synek. Tu np. jego lizboński tramwaj:

@jezyk10, bardzo udana recenzja: przemyślana konstrukcja, elegancki język, oryginalnie wykadrowane zdjęcia. I bohater tekstu też mocny - bardzo fajna wersja modelu, który bez wątpienia jest jednym z zegarkowych przebojów ostatnich lat. Miłego użytkowania!

@rads - doskonałe opracowania! Dzięki za fantastyczną robotę, jestem pełen podziwu.

Z ostatnio obejrzanych najpierw polecam coś dla dzieci - "Młodego Winnetou". Nie byłem nigdy fanem tych ersatzwesternów z lat 60., ale to zupełnie inna forma - przygodowa, mądra opowieść dla dzieci, ze świetnym tempem. Polski dubbing dobry. "W trójkącie" - dwuipółgodzinna adaptacja internetowych memów. Wystarczyła na Złotą Palmę w Cannes, ale konkurencja była niezbyt mocna (i tak jest lepszy niż "IO" oczywiście). Sekwencja rejsu jest brawurowa, z kilkoma celnymi scenami, ale wszystko jest cynicznie obliczone na reakcje widowni, oparte na stereotypach i pozornie niepoprawne. Ale i tak warto, dla tych kilku scen. O Rolexach też mówią. "Śubuk" - ładny, gładki, wzruszający, na ważny temat. "Kobieta na dachu" - całkiem udany. Nie tak dobry, jak "Dzikie róże" (poprzedni film autorki), ale godny uwagi. I klasyk - "Na wylot" Królikiewicza. Do dziś zawstydziłby całą stawkę gdyńskiego konkursu nowatorstwem, odwagą, brutalnością. Przeszywająca muzyka, eksperymentalne kadry, selektywny dźwięk. Trudna próba, ale daje wiele satysfakcji. Warto sobie też poczytać o historycznym kontekście filmu.

Taki napis to dla mnie gwarancja mistrzowsko wykreowanego obrazu:

Dla mnie Vialli zawsze będzie przede wszystkim symbolem świetności Sampdorii, którą wtedy bardzo polubiłem i do dziś mi zostało, choć nie zostało już nic z samej świetności. Wtedy zaczynałem pasjonować się piłką. Obrazek z gumy Cin Cin z Viallim był jednym z najważniejszych w mojej niewielkiej kolekcji. Pamiętam pewne rozczarowanie, gdy odszedł do Juve i zaskoczenie jego nową fryzurą, wówczas jeszcze nie tak modną. TVP retransmitowała pierwszy mecz Viallego przeciw Sampdorii, było 1:1, a ja chyba pierwszy raz widziałem wtedy zmieniające się bandy reklamowe wokół boiska. W Juve jednak też oczywiście go lubiłem i miałem nawet w 1995 roku plakat z Piłki Nożnej Plus - niezbyt dobre ujęcie z pucharowego meczu z Eintrachtem.

Znów żegnamy wielką postać świata futbolu, dużo za wcześnie.

Filmowy rok zakończyłem tak, jak zamierzałem - przed północą wróciłem z "Fabelmanów". Fajna rzecz jest jeszcze przed rozpoczęciem - Spielberg zwraca się do widzów i dziękuje, że oglądamy film w kinie. I później przenosimy się na dwie i pół godziny do lat 50. i 60., a ja mógłbym zostać tam jeszcze z godzinę W świetnej aktorskiej drużynie liderem jest Michelle Williams - kto wie, to może będzie Oscar. David Lynch raczej jako sympatyczny dodatek, ale za to jaki

"Pasażerowie nocy" - kwintesencja porządnego francuskiego filmu obyczajowego, z klimatycznymi panoramami Paryża z lat 80. i nostalgicznym słuchaniem Joe Dassina. Oryginalna muzyka naprawdę bardzo dobra!

Cóż, na pewno mógł osiągnąć znacznie więcej, gdyby nie znane problemy. Przy okazji - nie wiedziałem, że Wisła miała kiedyś na koszulkach (bodaj jako pierwsza w Polsce!) taką reklamę:

Dwie szybkie przymiarki. Dekiel przepiękny, wiadomo. Z przodu niby też ok, ale jednak ja nie lubię małych sekund. Szerokość paska to porażka, ten można jednak zamówić u eksperta z naszego forum. Tym niemniej - z czarnych klasyków z linii Heritage lepsze wrażenie zrobił na mnie Conquest. Ale moje zdanie Koledzy znają - gdy się ma srebrnego Conquesta, to w tej kategorii już niczego więcej nie trzeba. Za to diverów może być kilka - i to chyba obecnie mój faworyt: To 39mm, a zdjęcie trochę zniekształca - w rzeczywistości wydawał się odrobinę mniejszy, a przez to chyba wręcz idealnie dopasowany do mojego szczupłego nadgarstka. Kolor tarczy, jak już wiemy, jest fantastyczny i świetnie współgra z bezelem - odcienie i faktury są różne, przez to elementy te nie zlewają się w jeden duży niebieski obszar. Trzeba przyznać, że całość mocno się błyszczy, ale jest kapitalnym produktem Longinesa.

Majstrowania przy Mistrzostwach ciąg dalszy: https://www.sport.pl/mundial/7,154361,29299630,mundial-zmieni-sie-nie-do-poznania-juz-od-2026-roku-jeden.html#do_w=91&do_v=685&do_st=RS&do_sid=766&do_a=766&s=BoxSportLink&do_upid=685_t&do_utid=29299630&do_uvid=1672071973056 Nie wiem, co Wy uważacie, ale dla mnie najciekawsze były turnieje z 24 zespołami, gdy 3. miejsce w grupie może dać awans. Do 32 zespołów zdołaliśmy już jednak przywyknąć. A teraz zapowiada się monstrualny turniej-moloch.

Schematyczne zdjęcie mojego Longinesa na tle choinki - tradycja musi zostać zachowana:

Podczas wigilii: A skoro Święta to czas rytuałów, to teraz - jak każdego roku od 22 lat, odkąd znalazłem go pod choinką - album, w środku którego można znaleźć taki oto widok:

A ja pod choinką znalazłem to: Bardzo się ucieszyłem. Mówię: dawno nie dostałem na gwiazdkę autka! A mój starszy synek: Może dlatego, że święty Mikołaj myślał, że jesteś już dorosły?... A tak wygląda w parze z pomarańczowym:

I jak? Bo zwiastun mnie zaciekawił jakiś czas temu. Bruhl to dobry aktor, tu w autotematycznej roli i jeszcze jako reżyser, akcja w jednym miejscu jak u Polańskiego - dobrze wyszło?

No i rację miał Infantino - to był najlepszy Mundial w historii a na pewno jeden z lepszych. Także dlatego, że w środku sezonu piłkarze mogą więcej niż w czerwcu. Messi zdobył to, na co zasłużył tak bardzo. Nie było piłkarza, który tak długo byłby takim tytanem. No i Martinez. Fantastyczny bramkarz. Na fb Villi go kochają. To chyba pierwszy Mistrz Świata z tego klubu, co?

Sprawiedliwości stało się zadość. Jan Ciszewski

To te chwile, na które Lautaro czekał cały turniej. No i jest już jak 86. Tylko czy się utrzyma?

Mbappe jest genialny, ale Argentyna musi się otrząsnąć. Z Holandią przetrwali. Scaloni musi zmienić coś.