Edmund Exley

Przedwczesne zdjęcie liderów bywa ryzykowne - najsłynniejszy przykład to ćwierćfinał Anglia-Niemcy w 1970 roku:

Cóż, nie tak Urugwajczycy i ich fani chcieli rozpocząć turniej. Inauguracyjne wygrane są jednak dla Celestes niezbyt częste, nawet w turniejach, które kończyły się dobrym lub bardzo dobrym rezultatem. Gdyby te strzały Godina i Valverde były odrobinę bardziej precyzyjne... Ja wierzę, że Nunez będzie gwiazdą, Valverde sercem i mózgiem, a Vecino, Bentancourt i Gimenez mocnymi punktami. Aha, no i że Luis swoją brameczkę (co najmniej ) dołoży. Cristiano - gole na pięciu Mundialach. O, już 1:1 Andre Ayew to syn Abedi Pelego - pamiętacie go z dobrych występów w Marsylii u boku Voellera, Sauzee i Boksicia? I już 3:1. Obrona Ghany gra trochę jak w meczu z Brazylią w 2006 roku - wysoko i nieszczelnie.

Urugwaj zaczął turniej.

Na razie turniej mi się podoba (dziś dzień wolny, więc wreszcie trochę spokojniej pooglądałem), zwłaszcza porażka Niemców Ciekawe, czy sprawdzi się to, co w "Piłce Nożnej" pisano bodajże we wrześniu 1998 roku - by Mundiale grać właśnie jesienią, a nie na koniec wyczerpującego sezonu. Jutro Urugwaj - dwa razy już pokonywał Koreę na MŚ, ale Azjaci grają tym razem wyjątkowo dobrze. Biało-czerwoni wyglądali tak, jakby gra w piłkę ich bolała. A defensywa przecież też może być sztuką, ale na razie bardziej taka desperacka jest. Wszystko może się jeszcze wydarzyć, ale trudno uważać naszych w tym momencie za faworyta nadchodzących spotkań... Kanada dziś zasłużyła na remis, szkoda, że się nie udało. Francja i Hiszpania weszły mocno, ale na klasowych rywali muszą poczekać.

Zachęcam do pisania w naszym tradycyjnym mundialowym temacie

Ja wiem, że to niesłuszne Stanisław Barańczak Panowie - wszyscy wiemy, jak jest. Ale może uda nam się zachować tradycję i w ten sposób wyrazić naszą autoteliczną futbolową pasję. Składy: https://www.fifa.com/fifaplus/en/tournaments/mens/worldcup/qatar2022/teams Transmisje: https://sport.tvp.pl/64461650/gdzie-ogladac-ms-2022-plan-transmisji-mundialu-w-tv-online-aplikacji-i-hbbtv-w-tvp Mój typ na Mistrza: Brazylia Kibicuję, żeby Mistrzem został/została: Urugwaj Polska: faza grupowa Król strzelców: Neymar

Koniec długiego tygodnia z moim klasykiem:

Byliście?

Ale super! 308 GTB to moje ulubione Ferrari. Mam swój egzemplarz, oczywiście Matchboxa To jeden z najważniejszych egzemplarzy w mojej mini-kolekcji. Bawiłem się nim godzinami, ale starałem się o niego dbać najlepiej jak umiałem. Drugie moje ulubione Ferrari - prawdziwe i 1:64 - to 250 GTO. Tu Matchboxa nie mam, ale mam za to McToya. Dostałem na Gwiazdkę bodajże w 1989 roku. Przez pewien czas nosiłem go ze sobą niemal wszędzie. Tu jest troszkę gorszy stan obecnie (u dołu słupków A są nawet małe pęknięcia...), ale też wciąż na chodzie. A trzeci to F40 - marzyłem o Matchboxie, ale niestety - nigdy nie dostałem. Jako duży chłopiec myślałem nawet, żeby sobie go kupić gdzieś z sieci - może kiedyś p.s. @loco50, a w Twoim świetne są reklamy: zwłaszcza Tissot i Misura, która kojarzy mi się z najładniejszymi koszulkami w historii Interu.

A to w ramach ciekawych wydarzeń - multinadgarstkowe (czyli bardziej do "Po godzinach" ) zdjęcie ze spotkania o zegarkach z perspektywy czarnej kultury: Sporo fajnych egzemplarzy: https://www.hodinkee.com/articles/this-group-gathered-to-celebrate-watch-collecting-through-the-lens-of-black-culture

https://monochrome-watches.com/introducing-jacob-co-opera-godfather-50th-anniversary-live-pics-price/ Trudno oceniać do w kategorii ładny/brzydki (bo ładny nie jest ). Ale - bez wątpienia wyjątkowy.

Moim zdaniem jednak lepiej by było, gdyby temat pozostał w Forum Głównym. Jest przecież najbardziej żywym (ilość dziennych postów) i konkretnym wyrazem obecności zegarków w naszym życiu. A na pewno nie mniej niż tematy, które obecnie w Forum Głównym pozostały, będące w dużej mierze klonami tematu "Jaki zegarek masz dziś na ręku" (tyle tylko, że w opcjach zależnych od kształtu lub specyfiki zegarka albo spożywanego w jego towarzystwie napoju). Bardziej do "Po godzinach" nadają się np. "Zegarki, które kiedyś bardzo chcieliście mieć, ale nie kupiliście i wam przeszło", "Mistrzostwa świata w snookerze", a nawet "Zegarkowa paranoja".

Całkiem fajne moim zdaniem.

W 20 się nie zmieściłem To ulubione - choć wiele z nich znalazłoby się też na liście najlepszych. Jest kilka amerykańsko-brytyjskich koprodukcji (z amerykańskimi reżyserami). Cały ten zgiełk – reż. Bob Fosse Życie Carlita – reż. Brian De Palma Tajemnice Los Angeles – reż. Curtis Hanson Pat Garrett i Billy Kid – reż. Sam Peckinpah Okruchy dnia – reż. James Ivory Chłopcy z ferajny – reż. Martin Scorsese Sieć – reż. Sidney Lumet Rozmowa – reż. Francis Ford Coppola Podwójne ubezpieczenie – reż. Billy Wilder Gorączka – reż. Michael Mann Ojciec chrzestny – reż. Francis Ford Coppola Wściekły byk – reż. Martin Scorsese Żyć i umrzeć w Los Angeles – reż. William Friedkin Najlepsze lata naszego życia – reż. William Wyler Barry Lyndon – reż. Stanley Kubrick Kabaret – reż. Bob Fosse Annie Hall – reż. Woody Allen Łowca jeleni – reż. Michael Cimino Zabójstwo Jesse'ego Jamesa przez tchórzliwego Roberta Forda – reż. Andrew Dominik Człowiek słoń - reż. David Lynch Mistrz kierownicy ucieka – reż. Hal Needham Strach na wróble – reż. Jerry Schatzberg Butch Cassidy i Sundance Kid – reż. George Roy Hill Papillon – reż. Franklin J. Schaffner Bonnie i Clyde – reż. Arthur Penn Ojciec chrzestny II - reż. Francis Ford Coppola Szkarłatna ulica - reż. Fritz Lang Dawno temu w Ameryce - reż. Sergio Leone Serpico – reż. Sidney Lumet Pojedynek na szosie - reż. Steven Spielberg Znikający punkt – reż. Richard Sarafian Bulwar zachodzącego słońca - reż. Billy Wilder Manhunter – reż. Michael Mann The Red House - reż. Delmer Daves Lot nad kukułczym gniazdem - reż. Milos Forman Nashville - reż. Robert Altman Tootsie – reż. Sydney Pollack Dzień szarańczy – reż. John Schlesinger Cień wątpliwości - reż. Alfred Hitchcock Niebiańskie dni - reż. Terrence Malick (no i oczywiście nie wszystkie są tak do końca z Hollywood )

U mnie masz na myśli zapewne "Psy" i "Śmierć prezydenta"? Bo w przypadku "Zaklętych rewirów" trudno potraktować Fornalskiego jako postać drugoplanową, tak jak Gerarda z "Długu". Hopkins w "Milczeniu owiec" teoretycznie też jest stosunkowo krótko na ekranie, a mało kto odważyłby się nazwać tę rolę drugoplanową - zostałby chyba pożarty przez fanów i krytyków Konflikt określa w takich przypadkach raczej parę głównych bohaterów, jak Salieri-Mozart czy Garrett i Kid. Co do Kondrata z "Psów" - to dla mnie najciekawsza i najlepiej zagrana postać filmu. To była jego wartość - realistyczny portret ludzi i zjawisk zachodzących w trakcie przemian, opakowany w atrakcyjną formę kina gatunków. Maurer jest już dużo bardziej komiksowy, zresztą - w tę stronę poszła też kontynuacja, która jest już tylko efektownym (a czasem efekciarskim) filmem sensacyjnym. Nieprzypadkowo chyba nie umieściłem na liście "pokoleniowych" aktorów, czyli Lindy i Cybulskiego, którzy aktorsko zawsze mniej mi odpowiadali (choć akurat w "Popiele i diamencie" maniera Cybulskiego sprawdziła się idealnie). Walczewski jako Niewiadomski jest doskonały - to faktycznie rola drugoplanowa, najbardziej wyrazista jednak z całego, skądinąd też świetnego, filmu.

Tak trochę na szybko. Żeby nie mieszać - uwzględniłem tylko filmy kinowe. Za kilka dni kolejność mogłaby być inna. Paru filmów, które mogłyby tu namieszać, wciąż nie widziałem (np. "Ćma", "Naganiacz"). 1. Zbigniew Zapasiewicz – "Barwy ochronne", reż. Krzysztof Zanussi 2. Jerzy Stuhr – "Wodzirej", reż. Feliks Falk 3. Wojciech Pszoniak – "Korczak", reż. Andrzej Wajda 4. Bogumił Kobiela – "Zezowate szczęście", reż. Andrzej Munk 5. Marek Kondrat – "Dzień świra", reż. Marek Koterski 6. Roman Wilhelmi – "Zaklęte rewiry", reż. Janusz Majewski 7. Janusz Gajos – "Ucieczka z kina Wolność", reż. Wojciech Marczewski 8. Leon Niemczyk – "Nóż w wodzie", reż. Roman Polański 9. Jerzy Stuhr – "Amator", reż. Krzysztof Kieślowski 10. Marian Dziędziel – "Wesele", reż. Wojciech Smarzowski 11. Tadeusz Huk – "Aktorzy prowincjonalni", reż. Agnieszka Holland 12. Piotr Fronczewski – "Konsul", reż. Mirosław Bork 13. Marek Kondrat – "Psy", reż. Władysław Pasikowski 14. Andrzej Chyra – "Dług", reż. Krzysztof Krauze 15. Marian Opania – "Człowiek z żelaza", reż. Andrzej Wajda 16. Franciszek Pieczka – "Austeria", reż. Jerzy Kawalerowicz 17. Marek Walczewski – "Śmierć prezydenta", reż. Jerzy Kawalerowicz 18. Wacław Kowalski – "Nie ma mocnych", reż. Sylwester Chęciński 19. Daniel Olbrychski – "Bokser", reż. Julian Dziedzina 20. Maciej Stuhr – "Powrót do tamtych dni", reż. Konrad Aksinowicz

Wszystkiego najlepszego, Kate!

Wreszcie obejrzałem wczoraj na TVP 2 "Danny'ego Collinsa", czyli - po polsku - "Idola". Około 2002/2003 miałem zaliczony prawie każdy film z Alem Pacino (tylko "Chinese Coffee" zobaczyłem dopiero parę lat temu), ale później pojawiło się kilka rzeczy w jego filmografii, których do dziś nie widziałem i nie zamierzam lub takich, które może obejrzę przy okazji. O "Idolu" słyszałem trochę dobrego i faktycznie, to przyjemne kino familijne, pełne ciepła i wiary w dobro w człowieku. Zwroty akcji, dynamikę relacji i kryzysy bohatera można łatwo przewidzieć. Prawdę mówiąc, gdyby nie Al, to pewnie bym tego w ogóle nie oglądał, ale w sumie to nawet warto. Piosenki Lennona nie są wykorzystane w jakiś oryginalny sposób, ale zawsze miło go usłyszeć. Postać Pacino to taka hybryda Roda Stewarta i Krzysztofa Krawczyka Dużo większy apetyt mam na wchodzące niebawem do naszych kin "Rimini" Ulricha Seidla, w którym bohaterem też jest podstarzały piosenkarz z niepoukładanym życiem rodzinnym:

To perła w kolekcji. Aha, ale wiesz, że chyba w każdym wpisie dot. Waltera R. gubisz jedną literkę w jego nazwisku? I jeszcze jedno - czy niemiecka flaga przy jego nazwisku ma kolory w złej kolejności?

Thomas Strunz, jeden z ulubieńców Trapattoniego, ostatnio znów stał się bohaterem sportowo-plotkarskich mediów. Na nadgarstku chronograf Bulgari Diagono Chronograph.

"Piosenki o miłości" - bardzo dobry polski film "mikrobudżetowy". W takiej kategorii startował w Gdyni, a powinien w konkursie głównym. Wciągająco opowiedziana rzecz o ambicjach, rodzinie, upokarzaniu innych i muzyce (choć nie jest ona najmocniejszym elementem całości - takie hipsterskie "plumkanie", ale niepozbawione uroku). "Stracone złudzenia" - to bez wątpienia jeden z najlepszych filmów, jakie obejrzałem w tym roku. Wszystko na najwyższym poziomie wykonawczym. Zaskakujące jest, jak dobrze brzmią dziś te wszystkie zimne, cyniczne teksty Balzakowskich bohaterów i - to świetny ruch twórców - narratora, pełniącego tu funkcję niemal taką, jak ten z "Barry'ego Lyndona" (nota bene - akurat w tamtym przypadku nie był figurą przeniesioną z powieści, lecz dodaną dopiero w filmie). I cóż, w bezbłędnym aktorskim zespole rozpycha się Depardieu. On sam jest jak bohater z "Komedii ludzkiej", dlatego może wypada tak wiarygodnie.

Byrne dobrze się kojarzy: z dobrą muzyką, dobrym aktorstwem i dobrą piłką. Jest też zegarek - koperta dość masywna, ale tarcza (indeksy się zmieniają) w tej wersji mi się podoba: https://monochrome-watches.com/hands-on-new-independent-watchmaker-byrne-gyrodial-ever-changing-dial-watch-specs-price/

Na stronie Kruka pojawił się jako: ZEGAREK LONGINES Record Collection Referencja: L2.921.4.56.6 | Indeks: ULO/4212 Wiele razy pisaliśmy o związkach Ferrari i Longinesa - tu jeden z ciekawszych zegarków nawiązujących do tej współpracy: Należy do kierowcy Sama Hancocka. Mam sentyment do tarcz "electric blue":

Kilka dni temu zmarł Tomasz Wołek, który dla mnie zawsze był przede wszystkim popularyzatorem piłki południowoamerykańskiej. Pisałem już tutaj, jak ważna była dla mnie "13" Fuji. Do dziś co jakiś czas do niej wracam, bo mam tam swoje ulubione fragmenty. Autor był bardzo barwną postacią i osobowością sportowego dziennikarstwa.