Klub HERITAGE

[rads]

Lubię go za to, że nieźle - i nawet dość elegancko - wygląda na skórzanym pasku, ale gdy wskakuje na coś "surowego", to brakuje mu tylko wystających kabli i linek z kokpitu 😉

 

 

 

 

 

 

 

[Dnlaie]

[Perpetuum Mobile]

[Artur74]

[Dirty Harry]

W tym roku o Stowie jeszcze nie pisałem, no to dziś kilka zdań o ekstremalnie rzadkim modelu. Przypomnę, że o wcześniejszych wybranych limitkach tej marki można poczytać w naszym Klubie Heritage na:

 

- str. 37 - limitowana seria 70 sztuk na 70 rocznicę marki (rok 1997);

- str. 40 - limitowana seria 75 sztuk "Bremen D 1167" na 75 rocznicę marki (rok 2002);

- str. 40 - limitowana seria 100 sztuk z mechanizmem Durowe 7420 (rok 2002 lub 2003).

 

W roku 2006, na zamówienie holenderskiego forum zegarkowego, Jörg Schauer przygotował limitowaną serię B-Uhrów liczącą zaledwie 5 sztuk i nazwaną "DZVL-1". DZVL to skrót od De Zin Van Luxe ("Znaczenie Luksusu") - nazwy nieistniejącego już, holenderskiego forum dla miłośników luksusowych zegarków. Forum holenderskiego, a nie duńskiego - jak czasem błędnie piszą w internetach.

 

Zegarek o 36-milimetrowej średnicy miał szafirowe szkło i pełny, stalowy dekiel. Ramki luminescencyjnych wskazówek głównych oraz długa przeciwwaga wskazówki centralnego sekundnika były termicznie barwione na niebiesko. Na czarnej tarczy umieszczono firmowe logo i oznaczenie kraju pochodzenia ("MADE IN GERMANY"). Substancję świecącą niestety zaaplikowano oszczędnie i położono tylko na kreskowe indeksy godzinowe, wszystkie indeksy liczbowe oraz trójkąt z kropkami. Na zakręcanym deklu wygrawerowano doskonale nam znaną tabelkę, sporządzoną na podobieństwo tych na wewnętrznej stronie dekla wojennego Beobachtungsuhra. Można się z niej dowiedzieć, że zegarek to B-Uhr marki Stowa, o numerze seryjnym X/5, z mechanizmem ETA 2801-2, wykonany według wymogów nazwanych "DZVL-1" i wyprodukowany przez Jörga Schauera. Szczegółem, który najbardziej zwraca uwagę jest koronka w kształcie cebuli - ale takiej prawdziwej cebuli: niemal idealnie kulista, a nie spłaszczona, wydłużona, czy w jakiś inny sposób zniekształcona, jak zazwyczaj w zegarkach. Piękna! W środku cykał ręcznie nakręcany mechanizm ETA 2801-2, pracujący z częstotliwością 28800 wahnięć na godzinę. Sprzączka paska miała logo i nazwę firmy, ale nie była numerowana, jak w poprzednich seriach limitowanych.

 

Na pierwszym z poniższych zdjęć jest zegarek nr 1/5. Na czterech kolejnych obrazkach egzemplarz nr 2/5, a na dwóch ostatnich - nr 3/5. Zdjęć zegarków nr 4/5 i 5/5 niestety nie mam w swoich zbiorach.

 

Dziękuję za przeczytanie  

 

[SPS]

[rads]

@Dirty Harry Podsumujmy. Kolega co drugi dzień całkowicie za darmo publikuje fantastyczny tekst o zegarkach, bogato ilustrowany zdjęciami. W tekście dla wygody czytelnika zamieszcza odnośniki do poprzednich części. Na koniec zapowiada kolejne tematy, pyta czy chcemy więcej i uprzejmie dziękuje za przeczytanie, przepraszając jednocześnie za długość lektury... Coś jest nie tak. Gdzieś musi być haczyk 

[Mirosuaw]

[Dirty Harry]

10 godzin temu, rads napisał(-a):

@Dirty Harry Podsumujmy. Kolega co drugi dzień całkowicie za darmo publikuje fantastyczny tekst o zegarkach, bogato ilustrowany zdjęciami. W tekście dla wygody czytelnika zamieszcza odnośniki do poprzednich części. Na koniec zapowiada kolejne tematy, pyta czy chcemy więcej i uprzejmie dziękuje za przeczytanie, przepraszając jednocześnie za długość lektury... Coś jest nie tak. Gdzieś musi być haczyk 

 

No to siódma część przeglądu współczesnych, 55-milimetrowych modeli Beobachtungsuhrów Laco - bez haczyków  

 

Jeśli ktoś chciałby się zapoznać z poprzednimi odcinkami zamieszczonymi w naszym Klubie Heritage, to zachęcam do czytania w kolejności chronologicznej:

 

- strona 27: limitowana seria z roku 2000, na 75. rocznicę Laco - 75 zegarków, zbudowanych w 80% z oryginalnych, drugowojennych części;

- strona 33: dwie limitowane serie z roku 2005, na 80. rocznicę Laco - 500 zegarków ref. 861334 typu A i 500 zegarków ref. 861367 typu B;

- strona 36: dwie limitowane serie z początku roku 2010 - 50 zegarków ref. 861663 typu A i 50 zegarków ref. 861664 typu B;

- strona 39: limitowana seria z końca roku 2010, na 85. rocznicę Laco - 85 zegarków ref. 861707 typu B;

- strona 40: limitowana seria z początku roku 2012 - 100 zegarków ref. 861771 typu A;

- strona 44: dwie limitowane serie z początku roku 2013 - 50 zegarków ref. 861829 typu A i 50 zegarków ref. 861830 typu B.

 

W roku 2015, z okazji swego 90. jubileuszu, firma Laco przygotowała dwa kolejne modele 55-milimetrowych Beobachtungsuhrów: ref. 861929 Baumuster A oraz ref. 861930 Baumuster B. W odróżnieniu opisywanych w tym cyklu wszystkich poprzedników, nowe zegarki nie były już serią limitowaną, ograniczoną do konkretnej liczby egzemplarzy. Były natomiast - podobnie, jak wcześniej miało to miejsce w szeregu limitowanych Laco - bliźniakami technicznymi, różniącymi się między sobą tylko typem tarczy i wskazówek głównych. Od bezpośrednich poprzedników - Laco ref. 861829 Baumuster A i ref. 861830 Baumuster B (oba na str. 44)  - różniły się szeregiem całkiem istotnych cech.

 

Po pierwsze: nowe zegarki napędzał ręcznie nakręcany mechanizm Laco 97, czyli ETA 6497-1, czyli po prostu Unitas z centralnym sekundnikiem, stopsekundą, łabędzią szyją i wygrawerowanym numerem seryjnym, oczywiście zgodnym z numerem seryjnym zegarka. Jeśli wierzyć firmowym zdjęciom, to werk ten występował w co najmniej dwóch, różniących się drobiazgami wersjach (zdjęcia nr 7 i 8). Przypomnijmy też przy tej okazji: we wcześniejszych, współczesnych modelach 55-milimetrowych Laco montowano najpierw odnowione, drugowojenne werki Durowe D5, potem była automatyczna ETA Valgranges A07.111, a później ta sama ETA, tyle że wykastrowana: manualna, z usuniętym napędem automatycznym.

 

Po drugie: doskonale znana tabelka z danymi zegarka została przeniesiona na wewnętrzną powierzchnię dekla, a na powierzchnię zewnętrzną trafił czterocyfrowy numer seryjny, poprzedzony ozdobną literą "L", identyczną jak w logo firmy. Nowa koperta otrzymała też ochronę antymagnetyczną.

 

Po trzecie: teleskopy do mocowania paska zastąpiono stałymi prętami, zgodnie z historycznym oryginałem. A więc wymiana paska - żeby nie był za łatwo - polegała teraz roznitowaniu lub przecięciu i usunięciu starego, po czym włożeniu oraz zanitowaniu nowego.

 

Po czwarte: z grzbietu kartonowego pudełka zniknęła kolorowa etykieta, a pojawiła się skromna naklejka na węższym boku, nawiązująca do naklejek na pudełkach drugowojennych B-Uhrów Laco.

 

Po piąte: cena z 2498 euro (tyle kosztowały limitowane zegarki ref. 861829 i ref. 861830 z 2013 roku) poszła w górę o okrągłe 500 EUR i teraz wynosiła 2998 euro.

 

Przeniesienie tabelki z powierzchni zewnętrznej dekla na wewnętrzną oraz zastąpienie teleskopów stałymi poprzeczkami w uchach to moim zdaniem zmiany w złym kierunku. W dążeniu do najdokładniejszego naśladownictwa oryginału, firma Laco niestety posunęła się o krok za daleko. Co komu przyjdzie z tabelki ukrytej w środku zegarka? Widoczna na deklu była szczegółem ciekawym, niebanalnym i bardzo, bardzo cieszącym oko. Teraz to schowano. Komu przeszkadzały teleskopy, umożliwiające wygodną wymianę pasków? Przecież nie każdy musi nosić zegarek na firmowej, skórzanej, zamkniętej bransolecie, która co prawda świetnie wygląda, no ale ze względu na sztywność i potężną grubość pod spodem nadgarstka (tak, gdzie sprzączkę przykrywa warstwa skóry), do najwygodniejszych bynajmniej nie należy.

 

Zegarki ref. 861929 Baumuster A oraz ref. 861930 Baumuster B produkowano do roku 2017. Trochę to dziwne, ale dziś firma twierdzi, że nie wie, ile dokładnie sztuk powstało. Pan, którego pytałem w Laco odpisał mi, że jest to liczba ok. 70-80 sztuk. Nie wiem, czy to dotyczy każdego z modeli, czy też odnosi się łącznie do obu typów A i B, ale warto zwrócić uwagę, że na zdjęciu nr 14 na pudełku jest numer seryjny L0084. Zdjęcie nr 8, przedstawiające mechanizm i dekiel z numerem L0100, ma w sobie coś z rendera i nie jestem pewien, czy można je traktować wiarygodnie.

 

Na zdjęciach nr 1-6 pokazano zegarek ref. 861929 Baumuster A. Zdjęcia nr 7 i 8 pokazują różniące się między sobą mechanizmy Laco 97. Na zdjęciach nr 9-13 jest ref. 861930 Baumuster B, a ostatnie zdjęcia pokazują naklejki na pudełku omawianych tu zegarków oraz - dla porównania - dwie naklejki na drugowojennych pudełkach B-Uhrów Laco, z różnych okresów produkcji.

 

Dziękuję bardzo za cierpliwe przeczytanie  

 

[SPS]

[Dnlaie]

[alpaczino]

[ireo]

19 godzin temu, rads napisał(-a):

@Dirty Harry Podsumujmy. Kolega co drugi dzień całkowicie za darmo publikuje fantastyczny tekst o zegarkach, bogato ilustrowany zdjęciami. W tekście dla wygody czytelnika zamieszcza odnośniki do poprzednich części. Na koniec zapowiada kolejne tematy, pyta czy chcemy więcej i uprzejmie dziękuje za przeczytanie, przepraszając jednocześnie za długość lektury... Coś jest nie tak. Gdzieś musi być haczyk 

 

Może to jakaś grubsza ekspiacja? W końcu to czas pokuty i wynagradzania. 

 

 

[Artur74]

[alpaczino]

[Genovese_]

[alpaczino]

[SPS]

[Dnlaie]

niech żyje klasyka lat 60tych 

[Dnlaie]

[sanik]

W dniu 11.03.2026 o 10:54, Dirty Harry napisał(-a):

 

No to siódma część przeglądu współczesnych, 55-milimetrowych modeli Beobachtungsuhrów Laco - bez haczyków  

 

Jeśli ktoś chciałby się zapoznać z poprzednimi odcinkami zamieszczonymi w naszym Klubie Heritage, to zachęcam do czytania w kolejności chronologicznej:

 

- strona 27: limitowana seria z roku 2000, na 75. rocznicę Laco - 75 zegarków, zbudowanych w 80% z oryginalnych, drugowojennych części;

- strona 33: dwie limitowane serie z roku 2005, na 80. rocznicę Laco - 500 zegarków ref. 861334 typu A i 500 zegarków ref. 861367 typu B;

- strona 36: dwie limitowane serie z początku roku 2010 - 50 zegarków ref. 861663 typu A i 50 zegarków ref. 861664 typu B;

- strona 39: limitowana seria z końca roku 2010, na 85. rocznicę Laco - 85 zegarków ref. 861707 typu B;

- strona 40: limitowana seria z początku roku 2012 - 100 zegarków ref. 861771 typu A;

- strona 44: dwie limitowane serie z początku roku 2013 - 50 zegarków ref. 861829 typu A i 50 zegarków ref. 861830 typu B.

 

W roku 2015, z okazji swego 90. jubileuszu, firma Laco przygotowała dwa kolejne modele 55-milimetrowych Beobachtungsuhrów: ref. 861929 Baumuster A oraz ref. 861930 Baumuster B. W odróżnieniu opisywanych w tym cyklu wszystkich poprzedników, nowe zegarki nie były już serią limitowaną, ograniczoną do konkretnej liczby egzemplarzy. Były natomiast - podobnie, jak wcześniej miało to miejsce w szeregu limitowanych Laco - bliźniakami technicznymi, różniącymi się między sobą tylko typem tarczy i wskazówek głównych. Od bezpośrednich poprzedników - Laco ref. 861829 Baumuster A i ref. 861830 Baumuster B (oba na str. 44)  - różniły się szeregiem całkiem istotnych cech.

 

Po pierwsze: nowe zegarki napędzał ręcznie nakręcany mechanizm Laco 97, czyli ETA 6497-1, czyli po prostu Unitas z centralnym sekundnikiem, stopsekundą, łabędzią szyją i wygrawerowanym numerem seryjnym, oczywiście zgodnym z numerem seryjnym zegarka. Jeśli wierzyć firmowym zdjęciom, to werk ten występował w co najmniej dwóch, różniących się drobiazgami wersjach (zdjęcia nr 7 i 8). Przypomnijmy też przy tej okazji: we wcześniejszych, współczesnych modelach 55-milimetrowych Laco montowano najpierw odnowione, drugowojenne werki Durowe D5, potem była automatyczna ETA Valgranges A07.111, a później ta sama ETA, tyle że wykastrowana: manualna, z usuniętym napędem automatycznym.

 

Po drugie: doskonale znana tabelka z danymi zegarka została przeniesiona na wewnętrzną powierzchnię dekla, a na powierzchnię zewnętrzną trafił czterocyfrowy numer seryjny, poprzedzony ozdobną literą "L", identyczną jak w logo firmy. Nowa koperta otrzymała też ochronę antymagnetyczną.

 

Po trzecie: teleskopy do mocowania paska zastąpiono stałymi prętami, zgodnie z historycznym oryginałem. A więc wymiana paska - żeby nie był za łatwo - polegała teraz roznitowaniu lub przecięciu i usunięciu starego, po czym włożeniu oraz zanitowaniu nowego.

 

Po czwarte: z grzbietu kartonowego pudełka zniknęła kolorowa etykieta, a pojawiła się skromna naklejka na węższym boku, nawiązująca do naklejek na pudełkach drugowojennych B-Uhrów Laco.

 

Po piąte: cena z 2498 euro (tyle kosztowały limitowane zegarki ref. 861829 i ref. 861830 z 2013 roku) poszła w górę o okrągłe 500 EUR i teraz wynosiła 2998 euro.

 

Przeniesienie tabelki z powierzchni zewnętrznej dekla na wewnętrzną oraz zastąpienie teleskopów stałymi poprzeczkami w uchach to moim zdaniem zmiany w złym kierunku. W dążeniu do najdokładniejszego naśladownictwa oryginału, firma Laco niestety posunęła się o krok za daleko. Co komu przyjdzie z tabelki ukrytej w środku zegarka? Widoczna na deklu była szczegółem ciekawym, niebanalnym i bardzo, bardzo cieszącym oko. Teraz to schowano. Komu przeszkadzały teleskopy, umożliwiające wygodną wymianę pasków? Przecież nie każdy musi nosić zegarek na firmowej, skórzanej, zamkniętej bransolecie, która co prawda świetnie wygląda, no ale ze względu na sztywność i potężną grubość pod spodem nadgarstka (tak, gdzie sprzączkę przykrywa warstwa skóry), do najwygodniejszych bynajmniej nie należy.

 

Zegarki ref. 861929 Baumuster A oraz ref. 861930 Baumuster B produkowano do roku 2017. Trochę to dziwne, ale dziś firma twierdzi, że nie wie, ile dokładnie sztuk powstało. Pan, którego pytałem w Laco odpisał mi, że jest to liczba ok. 70-80 sztuk. Nie wiem, czy to dotyczy każdego z modeli, czy też odnosi się łącznie do obu typów A i B, ale warto zwrócić uwagę, że na zdjęciu nr 14 na pudełku jest numer seryjny L0084. Zdjęcie nr 8, przedstawiające mechanizm i dekiel z numerem L0100, ma w sobie coś z rendera i nie jestem pewien, czy można je traktować wiarygodnie.

 

Na zdjęciach nr 1-6 pokazano zegarek ref. 861929 Baumuster A. Zdjęcia nr 7 i 8 pokazują różniące się między sobą mechanizmy Laco 97. Na zdjęciach nr 9-13 jest ref. 861930 Baumuster B, a ostatnie zdjęcia pokazują naklejki na pudełku omawianych tu zegarków oraz - dla porównania - dwie naklejki na drugowojennych pudełkach B-Uhrów Laco, z różnych okresów produkcji.

 

Dziękuję bardzo za cierpliwe przeczytanie  

 

Dzięki za porcję informacji 👍

 

Ode mnie typ B, ale nie Laco 😀

[rads]

Wczorajszy spacer i jego inspiracja z Chrono24 😉

 

 

 

 

 

 

[Dirty Harry]

3 godziny temu, sanik napisał(-a):

Dzięki za porcję informacji 👍

Ode mnie typ B, ale nie Laco 😀

 

Piękny!  Co to? Athaya 47 mm?

[sanik]

44 minuty temu, Dirty Harry napisał(-a):

 

Piękny!  Co to? Athaya 47 mm?

HelenRou na ecie, 42mm

[Dirty Harry]

Do poczytania po obiedzie, w niedzielne popołudnie - kilka zdań o kolejnym limitowanym pilocie od Stowy   Przypomnę, że informacje o niektórych wcześniejszych limitkach lotniczych tej marki można znaleźć w naszym Klubie Heritage tutaj:

 

- str. 37 - limitowana seria 70 sztuk na 70 rocznicę marki (rok 1997);

- str. 40 - limitowana seria 75 sztuk "Bremen D 1167" na 75 rocznicę marki (rok 2002);

- str. 40 - limitowana seria 100 sztuk z mechanizmem Durowe 7420 (rok 2002 lub 2003);

- str. 48 - limitowana seria 5 sztuk "DZVL-1" dla holenderskiego forum De Zin Van Luxe (rok 2006).

 

W roku 2007 Stowa świętowała swój 80. jubileusz i z tej okazji Jörg Schauer przygotował dwa limitowane piloty, oba w numerowanych seriach po 80 sztuk. Zegarek pierwszy pojawił się cicho, o drugim trąbiono już od jesieni roku 2006. Z pierwszym zdążono na urodziny firmy, tymczasem z terminem prezentacji drugiego grubo przestrzelono i miał on miejsce dopiero w marcu 2008 roku. Pierwszy bazował na modelu seryjnym, drugi był zupełną nowością. Pierwszy był automatem, drugi wyposażono w napęd manualny. Dziś kilka zdań o tym pierwszym modelu, którego co najmniej dwa egzemplarze trafiły na nasze Forum, do Kolegów @adiblue i @Thorsten.

 

Wersją bazową dla tej limitki był pilot w 40-milimetrowej kopercie. Taki, jakie wówczas Stowa produkowała (zdjęcie nr 1): z logo na tarczy, ze zwykłą walcową koronką, z transparentnym deklem przykręcanym na obwodzie sześcioma śrubami i z automatycznym mechanizmem ETA 2824-2. Wskazówki główne miały niebieskie ramki i świeciły. Sekundnik miał niebieską przeciwwagę, ale nie był pokryty substancją luminescencyjną. Na tarczy świeciły indeksy godzinowe wraz z cyframi, trójkątem i otaczającymi go kropkami. W porównaniu do tego standardowego zegarka zmiany wprowadzone w edycji rocznicowej były niewielkie, acz bardzo wyraźnie zauważalne:

 

1. z tarczy zniknęło logo i dolny napis, informujący o kraju pochodzenia (zdjęcia nr 2-4). Jörg Schauer wielokrotnie podkreślał, że to właśnie Stowa była pierwszą marką, która w swych współczesnych pilotach zrzekła się firmowego logo na tarczy. O ile mi wiadomo - ten zegarek był pierwszym modelem Stowy bez logo. Później opcja ta pojawiła się w zegarkach nielimitowanych, jako możliwa do zamówienia podczas konfiguracji;

 

2. wskazówkę sekundową pokryto masą luminescencyjną - nie jestem pewien, czy we wszystkich egzemplarzach limitowanych, ale w niektórych na pewno (zdjęcie nr 5);

 

3. szczegółem dotąd niemal nieznanym we współczesnych pilotach marki Stowa była koronka w kształcie cebulki. Piszę "niemal nieznanym", a nie "zupełnie nieznanym", bo jednak wcześniej pojawiła się ona w roku 2006 w pięciu zegarkach "DZVL-1" (str. 48). W jubileuszowej Stowie nie była już tak okrągła, jak w modelu dla holenderskiego forum zegarkowego – została lekko spłaszczona, ale i tak prezentowała się wspaniale. Podobnie jak tarcza bez logo, ta piękna koronka trafiła później do nielimitowanych zegarków, jako opcja.

 

4. zegarki - jak na limitowaną serię przystało - były oczywiście numerowane. Sposób numeracji zaczerpnięto z modelu "Bremen D 1167" (str. 40), przygotowanego przed pięciu laty na 75. jubileusz firmy. Teraz naprzeciw koronki, pod drugiej stronie koperty, wygrawerowano na niej imitację przynitowanej do zegarka tabliczki z datami "1927 - 2007" oraz numerem seryjnym zegarka, zapisanym jako kolejny rok (zdjęcia nr 6-8). Numeracja startowała od roku 1927 - pierwszy zegarek w serii miał więc numer 1927, drugi 1928, trzeci 1929, i tak dalej. Numeracja kończyła się na roku 2006, bo gdyby dociągnięto ją do 2007, to wówczas musiałoby być 81, a nie 80 zegarków w serii.

 

5. standardowy wahnik wymieniono na jubileuszowy, specjalnie przygotowany przez Jörga Schauera do tej rocznicowej edycji (zdjęcia nr 9-11). Wykonany był z alpaki, czyli mosiądzu wysokoniklowego. Te metale to specjalna grupa mosiądzów stopowych, zawierająca od 47 do 64% miedzi, od 10 do 25% niklu i od 5 do 42% cynku, ewentualnie z domieszkami ołowiu, cyny, manganu lub żelaza. Stopy te, o charakterystycznej, srebrzystej barwie, mają bardzo dobrą odkształcalność i odporność na korozję, dlatego stosowane są m.in. na sztućce stołowe czy tanią biżuterię, imitującą srebro. Stąd też ich popularna nazwa - "nowe srebro". Inne, równie często spotykane nazwy, to "argentan" czy "melchior". Na wahniku wygrawerowano informacje, które zawarte były w tabelkach umieszczanych wewnątrz dekli drugowojennych Beobachtungsuhrów, i zrobiono to w stylu przypominającym te tabelki. Przeczytać tam można, że zegarek to B-Uhr zaprojektowany przez Stowę, o numerze seryjnym xx/80, z mechanizmem 2824-2, zbudowany według specyfikacji o nazwie "Jub/80/2007" przez Jörga Schauera. Warto zwrócić uwagę, że na wahniku zastosowano numerację standardową, a nie udziwnioną, jak na kopercie.

 

6. ozdobiono też mechanizm: standardowe śruby wymieniono na niebieskie, barwione termicznie;

 

7. zegarek "Jub/80/2007" w roku 2007 kosztował 600 euro - było to drożej o 110 EUR od standardowego, nielimitowanego odpowiednika.

 

Dziękuję bardzo za cierpliwe przeczytanie