Edmund Exley

Nie mogę się powstrzymać przed wrzuceniem najlepszego wspólnego zdjęcia obu panów - Serie A w latach swej największej chwały:

Spokojnie, jest Allegri, to w ciągu trzech lat będzie scudetto. Trzeba tylko spokoju na placu budowy.

I prawdopodobnie dwie najlepsze.

To jeszcze jeden "Piątek z Newmanem" tego lata (ani długiego ani upalnego ) - po jakiejś dekadzie wróciłem do "Kotki na rozgrzanym blaszanym dachu". Jako coraz starszy widz coraz bardziej doceniam, czy może raczej rozumiem ten film, z dialogami ostrymi jak noże. Świetnie się oglądało.

Znakomite zdjęcia! Np.:

Bardzo dobry film. Wciąż spadam, nie jest aż tak źle... Sięgnąłem po kolejne nieoczywiste osiągnięcie amerykańskiego kina lat 70. - "Looking for Mr. Goodbar". Do dziś to jest skrajnie odbierany film. Za kamerą ceniony weteran Richard Brooks, a momentami ma się wrażenie, jakby reżyserem był będący wówczas w swojej najlepszej formie Paul Schrader. To drapieżny film, który powoduje uczucie żalu i bezsilności, gdy widzi się, jak naprawdę fajna dziewczyna, choć z bolesną przeszłością i brakiem zrozumienia u najbliższych, zatapia się w hedonistycznej degrengoladzie epoki disco. Diane Keaton jest znakomita - po latach 70. rzadko już wykorzystywano jej talent, a tu naprawdę gra w sposób totalny. Jest też William Atherton z "Dnia szarańczy", który uwielbiam, oraz świetna jak zawsze Tuesday Weld. Przez ekran przemyka Brian Dennehy, a Richard Bright jest wzięty jakby wprost z castingu do "Cruising" Wreszcie też, film był przełomem dla Richarda Gere i Toma Berengera. Zdjęcia i montaż są sugestywne - dziś na pewno byłoby ostrzeżenie dla widzów z epilepsją. Warto znać.

Ja wiem, że coroczne zmiany wzorów to obecny wymóg i trzeba wciąż szukać czegoś nowego, ale niektóre dziwactwa (jak "chorwackie" koszulki Barcelony czy powykrzywiane pasy Interu i Atletico) są naprawdę trudne do zaakceptowania. Herb Milanu z niewłaściwymi kolorami należy do tej kategorii. Gwiazdki za 10 scudetto były zawsze złote, a tu mamy nieomal Mao Tse Tunga. Ale to nie tacy jak ja decydują o piłce i świecie.

Taki herb będzie na koszulkach?...

https://monochrome-watches.com/lebois-and-co-heritage-chronograph-atelier-coquille-oeuf-enamel-dial-introducing-price/

A tu spotkanie w Aspen - jest na co popatrzeć: https://www.hodinkee.com/articles/watch-week-aspen-returns-for-its-second-year

Bardzo fajna sesja.

Świetny, a byłby doskonały z sekundnikiem. Bardzo fajne zdjęcia. Czy da się na nich wskazać te niedoskonałości, o których w kontekście VC mówiło się u nas na forum?

Wizualnie fajny. https://monochrome-watches.com/micromilspec-dualtimer-pilot-gmt-military-watch-introducing-specs-price/

Mój miłośnik motoryzacji PRL zbudował to:

A czy nadal masz strategię posiadania jednego zegarka? Ostatni, który u Ciebie pamiętam, to bodajże JLC Polaris (a może się mylę?). W kontekście AP chciałbym jednak podkreślić, że kilkanaście lat temu Twoja recenzja Royal Oak - zegarka, który bez wątpienia był tu najbardziej z Tobą kojarzony - była dla mnie inspirująca. Odnalazłem w niej Twoje przywiązanie do tego egzemplarza, co akurat miało się okazać zbieżne z tym, jak samemu postrzegam używanie zegarków - jako "partnerów" na wiele lat. Tamta recenzja pokazała też, jak ciekawie można spojrzeć na zegarek i skłoniła mnie do napisania mojej pierwszej zegarkowej recenzji (jak dotąd mam ich napisanych "aż" cztery ).

Świąteczny pewniak w moim prywatnym muzeum motoryzacji

Fajne opracowanie. Mnie akurat jubileuszowy egzemplarz, o czym już pisałem, akurat się podoba, ale właśnie dlatego, że jest taki bezpieczny i stonowany - a ja na takim etapie chyba jestem, Gdybym miał wybrać sobie jakiś model ML, to byłby to chyba Aikon 38mm, zapewne niebieski. A kiedyś przymierzyłem taką wersję:

Pojechałem sobie nareszcie do Oławy. Fantastycznie zrobione miejsce. Syn zachwycony. Wielu egzemplarzom i niemotoryzacyjnym eksponatom (jak plakat kadry z Mundialu w Argentynie) poświęciłem dużo uwagi. Tu taki zwięzły wybór. Po raz pierwszy chyba widziałem na żywo Forda T i zaskoczyło mnie, jak duży to był samochód. A tu - prawie jak Richard Gere w świetnym "American Gigolo": Szczególnie podobało mi się trzech mocnych graczy z Bawarii: I jeszcze artystyczne ujęcie Mondial-T, który po latach chyba zyskuje w powszechnym postrzeganiu: A zupełnie na koniec - polecam przepyszne pierogi z mięsem 😋

Jak już pisałem w temacie Longinesa - Conquest Heritage to mój ulubiony model zegarka i tekst mi się podoba, zdjęcia też są dobrej jakości. Zastanawiam się tylko, po co tak eksponować te naprawdę bardzo brzydkie tatuaże? Zwłaszcza, że akurat ten zegarek najlepiej współgra z mankietami dobrej koszuli.

Najbardziej podobają mi się oczywiście Ch. Ward dla Evertonu - estetyczne, nienachalne nawiązania do pięknej historii klubu. Dyskretny, ale fajny jest ten Speedmaster na 100-lecie Milanu, kojarzy się z dawnym Pucharem Interkontynentalnym i bitwami z Estudiantes Bardzo dobry jest też Oris dla FC Basel - świetnie wykorzystuje klubową kolorystykę. Tak sobie pomyślałem, że Omega mogłaby dla Ruchu zrobić naręczną wersję zegara stadionowego - to byłoby coś wyjątkowego. A Sacchi nosił kiedyś podobnego Hublota:

Świetny pomysł. Młodzież trzeba mądrze edukować filmowo. Nawiązując natomiast do moich ostatnich (i kilku poprzednich) postów o Newmanie, znalazłem taką ciekawą klasyfikację w dwóch częściach: https://www.moviejawn.com/home/2025/1/28/paul-newman-centennial-ranking-part-one https://www.moviejawn.com/home/2025/1/31/paul-newman-centennial-ranking-part-two Kilka filmów zaskakująco umiejscowionych. Na pewno cieszą mnie dobre słowa o "WUSA", który obejrzałem 5 lat temu i odebrałem jako jednocześnie nierówny, ale jednak niedoceniony, bo ma kilka mocnych atutów. "Sometimes a Great Notion" też dość dobrze ocenione, biorąc pod uwagę chłodne przyjęcie. Jak pisałem, mi się bardzo podobało. Trzy z czterech moich ulubionych filmów Newmana z dzieciństwa raczej niżej: "Ruchomy cel" nawet nieźle, ale "Człowiek Macintosha" i "Rozdarta kutyna" nisko. Nie wracałem do nich wiele lat, choć "Ruchomy cel" oglądałem już jako dojrzalszy widz w XXI wieku i wciąż mi się naprawdę podobał. Jest kilka zaskoczeń w ocenie filmów, których jeszcze nie widziałem. Za to pierwsza dziesiątka znana mi dobrze (jako ostatni obejrzałem "Slap Shot") - to w większości bez wątpienia Newman w najwyższej formie. Ja w dzisiejszym stanie wiedzy dałbym taką pierwszą piątkę: 1. Werdykt 2. Kolor pieniędzy 3. Hud 4. Butch Cassidy i Sundance Kid 5. Żądło Czyli mniej więcej równy podział na trzy najlepsze Newmanowskie typy charakterów: starzejący się gość na krawędzi klęski podejmujący jeszcze jedną grę "o wszystko", nonszalancki i destrukcyjny złoty chłopiec oraz niedający się nie lubić łobuz.

Świetny temat, nie wiedziałem o jego istnieniu. Dokładnie obejrzę sobie wszystkie pokazane tu egzemplarze.

@SPS, a nie szkoda Ci pozbywać się tego Big Eye? Wydaje mi się, że świetnie pasuje do Twojego stylu. A tu fajna recenzja nowych Conquest Heritage na CH24: Hands-On: Longines Conquest Heritage - klasyk z kolorowymi tarczami - CH24.PL Dobre zdjęcie: Nadgarstkowe zdjęcia też dobrej jakości, choć ten tatuaż jest naprawdę makabryczny.

"Slap Shot" - w 1994 roku nieobejrzany, bo jednocześnie pojawiły się mama i ta tablica: Zerkałem tylko na urywki, m.in. zapamiętałem przejazd autokarów przez miasteczko z nieprzychylnie nastawionymi kibicami rywali Film wydaje się błahy, ale ma zaskakująco sporo kontekstów, nie tylko Newmana. To kolejny godny uwagi film dobrego rzemieślnika George'a Roya-Hilla, w obsadzie Lindsay Crouse, a za montaż i zdjęcia odpowiadali Dede Allen i Victor Kemper - wielkiej klasy fachowczyni i fachowiec w swojej pracy. Klimat późnych lat 70., tych już takich trochę "rozlazłych", jest zresztą świetnie pokazany. Ale sam film wydaje mi się pęknięty i niesatysfakcjonujący. Owszem, to miał być komercyjny hicior oparty na kumpelskich schematach, ale sygnalizuje kilka ważnych spraw w amerykańskim sporcie - życie dopisało tu wiele ciekawych przypisów. Sam film wszędzie jednak zatrzymuje się gdzieś w połowie drogi, niekiedy jest gorzki, a za chwilę prostacki, innym razem wydaje się być apoteozą chamskiego show opartego na mordobiciu, by po chwili zatęsknić za hokejem z klasą. Finał napisany niby przewrotnie, ale Newman miewał wiele lepszych zakończeń, nie tylko tych ze stop-klatką A dla najbardziej wytrwałych - zestawienie tego, co z Newmanem od 1994 roku udało mi się obejrzeć [pogrubiona czcionka] i tego, co jeszcze chciałbym nadrobić [zielona czcionka]. Do nieobejrzanych zaliczam skądinąd niezbyt chyba udany "Quintet" - widziałem tylko ostatnie 30 minut. 1954 The Silver Chalice 1956 Somebody Up There Likes Me The Rack 1957 The Helen Morgan Story Until They Sail 1958 The Long, Hot Summer The Left Handed Gun Cat on a Hot Tin Roof Rally Round the Flag, Boys! 1959 The Young Philadelphians 1960 From the Terrace Exodus 1961 The Hustler Paris Blues 1962 Sweet Bird of Youth Hemingway's Adventures of a Young Man 1963 Hud A New Kind of Love The Prize 1964 What a Way to Go! The Outrage 1965 Lady L 1966 Harper Torn Curtain 1967 Hombre Cool Hand Luke 1968 The Secret War of Harry Frigg 1969 Winning Butch Cassidy and the Sundance Kid 1970 WUSA King: A Filmed Record... Montgomery to Memphis 1971 Sometimes a Great Notion 1972 Pocket Money The Life and Times of Judge Roy Bean 1973 The Mackintosh Man The Sting 1974 The Towering Inferno 1975 The Drowning Pool 1976 Silent Movie Buffalo Bill and the Indians, or Sitting Bull's History Lesson 1977 Slap Shot 1979 Quintet 1980 When Time Ran Out... 1981 Fort Apache, The Bronx Absence of Malice 1982 The Verdict 1984 Harry & Son 1986 The Color of Money 1989 Fat Man and Little Boy Blaze 1990 Mr. & Mrs. Bridge 1994 The Hudsucker Proxy Nobody's Fool 1998 Twilight 1999 Message in a Bottle 2000 Where the Money Is 2002 Road to Perdition 2005 Magnificent Desolation: Walking on the Moon 3D 2006 Cars Mater and the Ghostlight 2007 Dale 2008 The Meerkats 2017 Cars 3