Edmund Exley

Lincolnie, widzę, że cała zawartość pudełka z Lidla regularnie jest w użyciu - w tym dość często VHP. Jest bardzo fotogeniczny, co jest kolejnym argumentem przemawiającym za tym, by nie tracić go z pola widzenia Tu jeszcze ciekawe recenzje z ładnymi zdjęciami i fajnym krótkim filmem: https://www.fratellowatches.com/longines-conquest-vhp-gmt/ https://timeandtidewatches.com/longines-vhp-gmt-review/ A my już 5 lat:

Mi zawsze dobrze się kojarzył z wyrazistymi rolami antagonistów głównych bohaterów ("Werdykt", "Północ - północy zachód" czy lubiany przeze mnie w dzieciństwie "Człowiek Mackintosha"), ale w pełni zacząłem go doceniać po tym, jak obejrzałem "Lolitę" i "Niepotrzebni mogą odejść", który jest zachwycającym filmem. Z ważnych filmów Masona nie widziałem jeszcze m.in. kontrowersyjnego "Mandingo", "Narodzin gwiazdy", ale też filmów Lumeta (uznawanych za raczej mniej udane) - "Child's Play" i "Mewy".

Panowie, ale o co Wam chodzi? Przecież jest super, a "Ekstraklasa" jest już gotowa do tego, by "pobić absolutny rekord" i "przez najbliższy rok rozgrzewać serca kibiców": http://www.sport.pl/pilka/7,65039,25009087,ekstraklasa-moze-pobic-absolutny-rekord-takiego-sezonu-jeszcze.html#s=SMIN_Link_2 http://www.sport.pl/pilka/7,65039,25009006,katastrofa-polskich-klubow-w-pucharach-ale-ekstraklasa-ma-byc.html#s=SMIN_Link_3

Na planie "Lawrence'a z Arabii" - David Lean ma jakiegoś Rolexa Oyster z lat 40. lub wczesnych 50.?

Dwa dobre filmy: - "Bigger Than Life" ("Życie na szali") Nicholasa Raya z Jamesem Masonem. To film, który bardzo ceni Martin Scorsese. Kameralny dramat o efektach stosowania kortyzonu przez przepracowanego nauczyciela. W ostatnich latach zacząłem doceniać Masona - tu też daje pokaz bardzo dobrego aktorstwa. - "U progu tajemnicy" ("Dead of Night") czwórki reżyserów ważnych dla powojennego angielskiego kina - to Basil Dearden, Robert Hamer, Alberto Cavalcanti i Charles Crichton. Super rozrywka! Wokół głównego wątku przewija się kilka niepokojących historii. Fajna atmosfera i świetnie rozegrane zakończenie. Spośród opowiadanych historii najlepsze są moim zdaniem ta z lustrem i oczywiście ta z lalką brzuchomówcy:

Super się to komponuje. A bransoleta już od Tudora czy jeszcze zamiennik?

Trochę czasu upłynęło, ale wreszcie obejrzałem dziś "Twarz w tłumie". Potężne uderzenie. To film o polityce, co opisał już @mayor, ale też o amerykańskiej telewizji w kluczowych dla jej ekspansji latach 50., showbiznesie i amerykańskim stanie umysłu (jak "As w rękawie" Wildera czy wspomniany "Gubernator"). Genialna jest reżyseria Kazana, poparta oczywiście świetnym aktorstwem i brawurowym montażem - scena z reklamą parafarmaceutycznych pastylek to perfekcyjne wyczucie telewizyjnej poetyki. Ten film właściwie pod wieloma względami wyprzedza swą epokę, zapowiadając to, co amerykańskie kino będzie mówić w latach 70. Jest tu też sporo z osobistych problemów lękających Kazana przez całą jego twórczość. On sam był też fascynującą postacią, do dziś dzielącą środowisko (pamiętne zachowanie Nolte'ego i Harrisa). Ostatnio dość ostro pisał o nim Michał Oleszczyk, którego bardzo lubię i szanuję, w kontekście "Wandy" wyreżyserowanej przez żonę Kazana. Przy okazji przypomniał też "Układ", który uznawany jest od zawsze za klęskę. Dziś ten film jest wręcz znienawidzony, ale na mnie zawsze świetne wrażenie robiły początkowe sekwencje. Za jakiś czas postaram się do niego wrócić - ciekawe, jak zniesie u mnie próbę czasu. Oczywiście, to jeden z kilku takich przykładów w twórczości Manna (jak zdanie "Time is luck", wypowiadane przez bohaterki w trzech filmach, czy powtarzające się inscenizacje kadrów). Mann stale powraca do pewnych tematów i relacji między bohaterami. "Miami Vice", "Crime Story", "Złodziej", "Manhunter", "Gorączka", do pewnego stopnia też "Informator" i "Wrogowie publiczni" - te filmy wiele łączy. Chyba nie tylko dla mnie kwintesencja kina Manna to te słynne kilkanaście minut z "Gorączki", od rozmowy Voighta i De Niro w samochodzie, przez nocne śledzenie De Niro przez Pacino, aż po ich legendarną rozmowę. A w tle Moby i "New Dawn Fades".

Bardzo ładna jest ta czarna wersja. A skoro trwa odpowiedź Conquestów na Flagshipy, to:

...i jedna z najlepszych telewizyjnych czołówek w historii: https://www.youtube.com/watch?v=Is5ofSHZWTM

Parę miesięcy temu wrzucałem tu bardzo fajne zdjęcie Belmondo z Festiwalu w Cannes z lat 70. - na nadgarstku ma Bregueta Triple Calendar Chronograph:

@hiob, dzięki za ciekawą odpowiedź. No cóż... W sumie to kilka lat temu spełniłem swoje marzenie z dzieciństwa i skompletowałem nawet mały konwój: Internationala i drugiego Kenwortha pożyczam dziś czasem synkowi W dzieciństwie marzyłem o autkach Kenworth czy Peterbilt od Matchboxa, ale niestety ich nie miałem. Kilkanaście razy obejrzałem film "Mistrz kierownicy ucieka" ("Smokey and The Bandit"), a godzinami gapiłem się na tę okładkę:

Tissot jest od lat blisko hokeja, może ma to jakiś związek. U Wilkowicza Czerkawski miał natomiast coś, co mogłoby być chyba Daytoną 116518 na gumowym pasku:

Super zdjęcia! A jeździłeś kiedyś Internationalem Lonestar? Kenworth K100 też zawsze mi się podobał, mam nawet swój egzemplarz

Chciałem sobie właśnie takie zdjęcie na weselu zrobić, ale przy gościach trudno było spokojnie wykadrować... Tymczasem miałeś rację parę tygodni temu - bransoleta jest jednak nie do pobicia, choć w upały gumowy pasek sprawdził się całkiem dobrze.

Bardzo fajnie wyszły Ci te lotniskowe zdjęcia - najpierw Vulcain, a teraz IWC. O, kupiłeś? Na zdjęciach bardzo mi się podoba, a jeszcze bardziej wersja z dużą sekundą. Twoje zdjęcie też wyszło nieźle - jak kadr z filmu, z przebitki na zegarek (skojarzyło mi się - a jakże, to nieuleczalne - ze zbliżeniem na Bulovę Jacka Vincennesa ).

Gratulacje! Miło widzieć, jak ktoś tak fajnie podchodzi do zegarków i udaje mu się zrealizować swój cel.

Udało mi się chyba nie popełnić żadnej gafy, a dziewczyn nie szukałem, bo swój ślub już mam dawno za sobą

Być jak Hugh Grant, czyli debiut w roli świadka z ulubionym klasykiem:

Ładnie! To 41 mm? Kurczę, niesamowicie mi się spodobał, gdy go przymierzałem. Oo, wersja rzadziej spotykana, ale na pewno nie gorsza. Wrzucaj częściej!

Lee Iacocca, który zmarł przed kilkoma dniami - bardzo ważna postać amerykańskiego przemysłu motoryzacyjnego. Tu na nadgarstku złoty Nautilus. Zdjęcie z: https://s3.reutersmedia.net/resources/r/?m=02&d=20190703&t=2&i=1403934967&w=1200&r=LYNXNPEF6204Q

Wielka szkoda, bardzo zdolny muzyk. Dla mnie Cassius to chyba zawsze będzie przede wszystkim jedna z najwspanialszych sekwencji tytułowych w kinie XXI wieku, a może i w ogóle w kinie: https://www.youtube.com/watch?v=cPJTh57kYBI No nigdy nie mogłem się przekonać do amerykańskiego pop-rocka i pudel-metalu lat 80., choć przecież bardzo lubię tę dekadę. Jest w tym jakiś rodzaj lukru, którego nie trawię. Van Halen to wirtuoz, oczywiście, ale te chórki, melodie, gładkość skrojona pod MTV... Choć szacunek dla nich za mnóstwo dobrej zabawy - w odpowiednim kontekście ma to wiele uroku: https://www.youtube.com/watch?v=ND1_Sc17SGE U mnie natomiast dziś Michael Nyman: https://www.youtube.com/watch?v=esjMPPrn5-k

Fantastyczne egzemplarze, esencja Tissota w wersji vintage. Ale i obecnie dużo fajnego się dzieje - od pewnego czasu z rezerwą podchodzę do mody na "heritage" i kolejne modele odświeżające wzornictwo z przeszłości, jednak akurat Tissot odniósł tu właśnie duży sukces - traktuje o tym interesujący tekst na Hodinkee: https://www.hodinkee.com/articles/tissot-heritage-1973-chronograph-hands-on Nie widziałem go jeszcze na żywo, ale jest bardzo fotogeniczny. Jedyne, co mnie nie przekonuje, to transparentny dekiel. Reszta wygląda naprawdę ekstra.

Super zegarek, taka też koszula, a zdjęcie jak z reklamy.