Sierżant Julian

Poszło. Postaram się odebrać osobiście

Pewne podobieństwa do Tudora (kształt, bezel z coin edge) wykazuje również Squale Sub 39. Nie wiem, czy jest wystarczajaco tańszy jak na początek, po jakieś 5-6 tysięcy można je trafić.

OK, zgłoszę się.

Co jeszcze można powiedzieć? To oczywiście nie jest Sub, nawet nie jest szczególnie podobny. To jest wariacja na tle modelu GMT Master (coś jak krzyżówka GMT Master I i II). W porównaniu z Subem i jego kopiami jest bardziej bling-bling, tarcza jest bardziej jaskrawa, to samo bezel. Powiększone białe indeksy i duże białe cyfry na bezelu przyciągają uwagę.

I następny:

A może Squale GMT?

No dobra, już jest ten GMT. Zdjęcia wieczorem. Pierwsze wrażenia: co do wygody koperty, to po postu jest wygodna jak Rolex, koperta w stylu dawnego Rolka i tak też się nosi, żadnych niespodzianek. Dla mnie (17,5 cm) to bardzo dogodny rozmiar i kształt. Powierzchnie górne koperty satynowane w bardzo subtelny, elegancki sposób, boczne poler. OK. Tarcza szalenie czytelna, podobnie jak GMT Master indeksy godzinowe są nieco powiększone. Godzinę widać zawsze, wszędzie i pod każdym kątem. Właśnie to było mi potrzebne przy moim dalekowidztwie. Bezel niezbyt mi się podoba: ząbki ma polerowane, a nie matowe, więc blingu nieco za dużo. Centrowanie i luzy jak we współczesnych Seiko, czyli niestety słabe. Wiem, że to nie Rolex, ale jednak porządna firma, więc z czystym sumieniem liczę to na minus. Koronka bardzo wygodna, sygnowana, duża (większa niż w Roleksie), operowanie nią jest przyjemne. Różnice w stosunku do Roleksa są istotne: koperta w starym stylu, z wąskimi uszami i mniejszymi crownguarsami, brak cyklopa (duży plus dla mnie) i oczywiście inne wskazówki. Mercedes poszedł won, wskazówki są proste. To również liczę na plus, te wszystkie trzy główne różnice zaliczają się do powodów, dla których wybrałem ten model. Poza tym oczywiście inny dekiel i inne napisy na tarczy. Mniej czyli schludniej. Bransoleta to porządna, pełna, skręcana na śrubki jubilee z niezbyt wyszukanym zapięciem. To zapięcie to mogliby trochę ogarnąć, poza tym w porządku. Tyle pierwszych wrażeń, co do chodu, to na razie wiem tyle, że chodzi.

Squale Onda:

U mnie są trzy osoby plus kot. Jakoś dajemy radę, ale jakby co, to będę pytał. Jedna dziewczyna na wózku inwalidzkim, próbuję namówić ich do przeprowadzki do kraju, który jednak będzie miał więcej do zaoferowania niepełnosprawnym, niż Polska.

Przepraszam za opóźnioną reakcję, prosze o dane do przelewu i jak będę mógł odebrać wpinkę.

Może się spodoba. Nieźle kolor wyszedł 🙂

Ładne są, pomysł z tymi fakturami tarcz i kolorystyką naprawdę przyjemny.

No toteż właśnie już tego kolejnego kupiłem 🙂

Przepadło, zamówiłem 1545 GMT. Jak przyjdzie, to pokażę. Możliwe, że jeśli mi naprawdę podejdzie do ręki, to w zw. z tym będę pozbywał się ulubionego dotąd Squale Onda, żeby biedak nie leżał w szufladzie bez pożytku.

Jeśli zza kierownicy nie widzisz już terenu, po którym zjeżdżasz w dół, to znaczy, ze właśnie znalazłeś się na granicy zarówno możliwości wozu, jak i własnych psychicznych. Jeździłem po albańskich górach... I tam, gdzie ja już odpuszczałem, wjeżdżały sobie stare IFY 4x4 z ładunkiem drewna.

Ciągle się waham między Squale 1545, Squale Sub 39, oraz Le Forban Brestoise... Któryś z nich kupię na pewno, tylko do licha ktory?

Patrzę na tego Rolniksa i się zastanawiam, chromowany czy co? I ta artretyczna żabia łapka, co ma robić za koronę...

W każdym razie jest to kiepska malowanka, emanująca oznakami rękodzieła.

OK, już wcześniej zrobione, pewnie ktoś u mnie wyląduje.

Szkocja powinna wystosować protest...

To nie jest Tiffany Blue. Tiffany ma w sobie więcej zielonego, paskudny odcień.

W Warszawie może podwieźć.

O, coś bardzo konkretnego

Te Rado są bardzo estetyczne i (co chyba ważne) nie do pomylenia z konkurencją. Tam jest jeszcze coś takiego z bezelem: czy mi się wydaje, czy faktycznie Captain Cook (każdy) ma wkładkę bezela z nachyleniem do wewnątrz, a nie jak np. w Submarinerze i jego wszystkich naśladownictwach - lekko na zewnątrz?

Wygląda na fajny egzemplarz, sam by brał, jeśli nie kosztuje takich tysięcy, jakich zwykle za nie żądają.