Sierżant Julian

No zaraz, przecież parę osób tutaj dowodziło, że tak krótkie odcinki, to wszystko jedno z czego są 🙂 A mówiąc serio, z pewnością mają inną oporność gdzieś na którymś miejscu po przecinku, powinny mieć inną pojemność (Nordost jest bardzo specyficznie izolowany) itd. Ale to nadal tylko półtora metra interkonektu.

Nawiasem mówiąc, już tamtych przewodów nie mam, kupiłem sobie jeszcze tańsze kable głośnikowe EWA, za którymi przemawiają również względy techniczne 🙂 ALE: kabli głośnikowych Supra Sword, za którymi również przemawiają względy techniczne i które w dodatku są ładne, po posłuchaniu jak z nimi robi mój system, nie kupiłem. Więc przeważnie jednak decyduje widzimisię oparte na wrażeniach muzycznych u jednych, estetycznych u drugich, a technicznych u trzecich. Albo dowolna kombinacja tych czynników. Jednak mimo wszystko to jest widzimisię. Zupełnie jak z zegarkiem. Wetnę się poniekąd, jeśli można. Ja jeśli nawet w tym przypadku nie testowałem, to słuchałem. Słuchałem mianowicie systemu złożonego z kolumn Avalon (któryś z modeli z samej góry) z monoblokami lampowymi i przedwzmacniaczem firmy, której nie pamiętam oraz z front-endem dCS. Wszystko razem kosztowało jakieś absurdalne pieniądze. Całość w pomieszczeniu zbudowanym specjalnie do słuchania muzyki, opracowanym akustycznie. W tej sytuacji można przyjąć, że warunki były optymalne, a w każdym razie trudno byłoby postarać sie o jeszcze lepsze. Zmiana polegała na wymianie przewodu RCA między przedwzmacniaczem a monoblokami. Najpierw były połączone tanim kablem Audioquesta (chyba Diamondback), a potem właściciel połączy to Nordostem Valhalla, "cenowo dopasowanym do reszty systemu", jak to się mówi. Po pięciu minutach poprosiłem o zmianę z powrotem, a potem jeszcze raz. Okazało się, że z Nordostem na dłuższą metę uszy więdły i nie chciałbym w domu takiego wrażenia. Z Audioquestem słuchało się świetnie. Powód? To już miejsce na pogląd osobisty na podstawie doświadczenia. Otóż nie sądzę, żeby Nordost coś "psuł", "wyostrzał". Raczej podejrzewam, że to Audioquest łagodził, a więc sam system (elektronika i kolumny) był zestawiony na kaleczenie moich uszu. Generalnie istnieje poglad, że okablowanie niczego nie dodaje, bo niby skąd? Ono raczej może zabierać i to czasami da się wysłyszeć. Tyle osobistej opinii na podstawie odsłuchu.

Absolutnie kupiłem na ucho, bo na ucho będę słuchać. Ja sprzęt grający kupuję w celach rozrywkowych, a nie pomiarowych.

Ja odróżniłem. Miałem u siebie przewody tego samego producenta, ze srebra, o średnicy żył większej (4x2,5 mm) i mniejszej (4x1,5 mm). System z tymi grubszymi brzmiał gorzej, mniej dynamicznie. A dlaczego, to już nie wiem, nie chciało mi się zastanawiać. Kupiłem te tańsze i spokój. Nie mam pojęcia, czy ja prorok jestem? Na wszelki wypadek mam przewody głośnikowe o tej samej długości dla obu kanałów, chociaż zapewne pół metra różnicy czy nawet metr nic by nie zmienił. Ale po co utrudniać sprzętowi pokazanie się z najlepszej strony? Większość wzmacniaczy może pracować z dowolnymi kablami głośnikowymi, tylko niektórzy producenci podają konkretne wymagania, ale rynek słabo znosi mało uniwersalny sprzęt, więc to raczej nisza.

A co, jeśli miedź ode Złego jest? Zostaje tylko srebro. Z tym to już do Japończyków. Bo Ohno Continuous Casting wymyśliła japońska metalurgia bez udziału audiofili, więc niech się Japonia tłumaczy.

Znane mi firmy produkujące okablowanie bardzo rzadko podają tak wysoki poziom czystości miedzi, chyba ze faktycznie na Ali, ale tych nie znam. Natomiast częste jest powoływanie się na technologię OCC.

No dobra, mamy tutaj już prawdziwe cable wars. Jak dla mnie to jest nudne. Może zajmiemy się czymś innym?

Gdyby nie zbyt wielki rozmiar, wziąłbym z rozkoszą, piękny przedmiot.

Góra

Zaczynam podejrzewać, że ty je masz wszystkie...

To jest intuicja, a fakty mówią niekiedy co innego. Nawiasem mówiąc, jeśli wepnę tam rezystor, który jest jeszcze krótszy niż kabel (zazwyczaj), to już nie będzie pewnie założeń, że nic się nie wydarzy. A trzy metry przewodu to jest normalny element pasywny o określonych parametrach oporności i pojemności, jak wszystko inne.

Elektron przemieszcza się jakieś ułamki centymetrów na sekundę, i to w zależności od materiału, średnicy przewodu i amperażu zdaje się. Natomiast "prąd elektryczny", czy jak to tam nazwiemy, czyli fala energii przenosząca się pomiędzy elektronami, to gdzieś tak, o ile pamiętam, do 50 000 km/s, w każdym razie wolniej niż światło. Spotkałem się też z opinią, że osiąga 2/3 prędkości światła.

Widzę, ze o tym atramencie Scribe nikt nie chce mówić 🙂 No to trudno, kupiłem drugiego Penmana...

A co ja mogę poradzić na kolegę kolegi, i na to, że elektryczność w przewodniku zdaniem kolegi przemieszcza się z prędkością światła... 🙂

Przede wszystkim to zależy, o czym mówimy. Są sytuacje, gdzie rozmiar ma znaczenie. Nic tu nie poradzę, złoto jest powszechnie stosowane na zakończenia przewodów, oraz w elektronice np. w płytkach drukowanych, tam wszędzie, gdzie jednym z wymagań jest ponadprzeciętna trwałość. Przemysł elektroniczny na świecie zużywa ogromne ilości złota, niezależnie od naszych osobistych poglądów. Natomiast robienie całego przewodu ze złota jest nieuzasadnione, bowiem a. złoto jest świetnym przewodnikiem (z tym się zgodzę), ale nie najlepszym (miedź jest lepsza, nie mówiąc już o srebrze), oraz b. przewód pod współczesną izolacją zwykle nie jest narażony na utlenianie ani inne zjawiska korozyjne.

Trudno, żeby na forum poświęconym zegarkom szczególnie szeroko wypowiadali się akurat elektrotechnicy.

Na wyjściu, najczęściej w postaci wzmacniaczy operacyjnych lub nawet stopnia lampowego, zależy jak tam się producentowi widziało.

Zwracam uwagę, ze DAC (czyli przetwornik cyfrowo-analogowy) zawiera nie tylko kości przetwornika, ale również filtry cyfrowe oraz całkowicie analogowy wzmacniacz wyjściowy. Jedynym "czystym DAC-em" jest kość przetwornika, przynajmniej dopóki ktoś nie zacznie pytać: ilobitowa i jakiej firmy.

To niemożliwe. Nie może grać lepiej, bo przecież "cyfra to cyfra". Ne pas?

Owszem, ale pytający ma 17,5.

Ta Omega, na ile mogę stwierdzić, ma średnicę 40 mm. To jest duży zegarek, jak na elegancki.

Drut to bardzo mało precyzyjne określenie. Drutów w przewodzie może być jeden albo multum, przy czym od ich liczby, sposobu zaizolowania i geometrii zależą parametry elektryczne. A od nich zależy np. współpraca stopnia końcowego z kolumnami. Są firmy, które tak projektują stopnie końcowe, że wymagana jest - o ile dobrze pamiętam - konkretna pojemność elektryczna albo rezystancja przewodu, żeby wzmacniacz działał stabilnie. Na myśl przychodzi mi tutaj NVA i Naim.

Toteż mówię, ze nie żyje.

Ten facet od miliona, o ile mi wiadomo, dosyć dawno umarł, tylko urban legend krąży. Zresztą, za jego życia o ile pamiętam Fremer zaproponował takie spotkanie, wówczas okazało się, że ten prosty eksperyment jest obwarowany mnóstwem dodatkowych warunków 🙂

Gdyby jeszcze istniały szkockie Wildcaty, to bym kupował. Najlepsze dżinsy jakie miałem, odporne jak deska. Teraz noszę jakieś Pierre Cardin i sam się siebie wstydzę 🙂